Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez K. Z. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 15 listopada 2019 r., nr [...], którą utrzymano w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji o odmowie przyznania skarżącej świadczenia wychowawczego, na rzecz jej syna R. Z. Na skutek zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 10 lutego 2020 r., skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, przez podanie swojego numeru PESEL. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 15 lutego 2020 r., do rąk własnych.
Z akt sprawy sądowej wynika, że w wyznaczonym terminie skarżąca nie wskazała swojego numeru PESEL.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) - zwanej dalej jako: "P.p.s.a." Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6).
Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi wskazać należy, że zawierała ona brak formalny w postaci braku wskazania numeru PESEL skarżącej. Obowiązek w tym zakresie wprowadza art. 46 § 2 pkt 1 P.p.s.a., w którym wyliczono wśród elementów pierwszego pisma wnoszonego do sądu (w tym skargi), numer PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a.).
Stosownie natomiast do treści art. 49 § 1 P.p.s.a., jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 P.p.s.a.). Taka sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżąca nie wywiązała się z obowiązku uzupełnienia wymogu formalnego skargi. Wezwanie do uzupełnienia braku zostało doręczone skarżącej w dniu 15 lutego 2020 r., do rąk własnych. Doręczenie nastąpiło w trybie art. 67 § 1 P.p.s.a. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanej przez Sąd czynności, rozpoczął bieg w dniu 17 lutego 2020 r. i upłynął z dniem 25 lutego (wtorek, dzień roboczy). Należy zaznaczyć, że termin procesowy tu tygodniowy nie może upłynąć w sobotę lub w dniu ustawowo wolnym od pracy (niedziela, święto). W takim wypadku zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
W zakreślonym terminie tygodniowym skarżąca nie zastosowała się do wezwania i nie uzupełniła braku formalnego, tj. nie podała swojego numeru PESEL.
Dlatego skarga podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w sentencji.