Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 września 2011 r. S. H. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Nysie z dnia 7 września 2011 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego.
W skardze S. H. zaznaczyła, że wnosi ją z pominięciem odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. Zaskarżona decyzja zawierała pouczenie o prawie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu za pośrednictwem organu pierwszej instancji, w terminie 14 dni od daty otrzymania rozstrzygnięcia.
Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w Nysie w odpowiedzi na skargę, zawartej w piśmie z dnia 18 listopada 2011 r., przedstawił szczegółowo przebieg postępowania administracyjnego w sprawie oraz przyczyny, które legły u podstaw wydania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
W myśl § 2 art. 52 P.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Oznacza to, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego możliwe jest dopiero wówczas, gdy strona wyczerpie środki zaskarżenia służące jej na etapie postępowania administracyjnego. Jednocześnie odnotowania wymaga, że przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być jedynie akt organu wyższego stopnia, wydany po rozpoznaniu środka odwoławczego. Wskazany obowiązek wyczerpania trybu zaskarżenia na drodze administracyjnej wynika z zasady pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej.
Natomiast tryb administracyjny właściwy do rozstrzygania spraw indywidualnych w drodze decyzji administracyjnych oparty jest na zasadzie dwuinstancyjności postępowania określonej w art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej K.p.a., która daje stronie prawo domagania się dwukrotnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia jej sprawy. W przypadku zrezygnowania przez stronę z prawa wniesienia środka zaskarżenia od decyzji podjętej w administracyjnym toku instancji, stosownie do art. 52 § 1 P.p.s.a., niemożliwe jest poddanie działalności organu administracji kontroli sądowej.
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że zaskarżona decyzja o odmowie przyznania pomocy w formie zasiłku okresowego jest aktem organu pierwszej instancji. Zgodnie z art. 127 § 1 i 2 K.p.a., stronie służyło od niej odwołanie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, którym - w myśli art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) - jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu.
O prawie i terminie do wniesienia odwołania skarżącą prawidłowo pouczono w kwestionowanej decyzji. Pomimo pouczenia, S. H. nie wniosła jednak odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, lecz złożyła do tut. Sądu skargę na decyzję organu pierwszej instancji.
W tych okolicznościach, stosownie do cyt. wyżej art. 52 § 1 P.p.s.a., uznać trzeba, że przed wniesieniem skargi do tut. Sądu skarżąca nie wyczerpała przewidzianego w ustawie środka zaskarżenia. Z tego też względu przedmiotową skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę w przypadku, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1-5 P.p.s.a. Za niedopuszczalne należy bowiem uznać wniesienie skargi na decyzję organu pierwszej instancji, bez uprzedniego wyczerpania administracyjnego trybu zaskarżenia.
Wobec powyższego skargę, jako niedopuszczalną należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.