Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 września 2011r. S. H. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, w której zakwestionowała decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Nysie z dnia 2 września 2011r., Nr [...] o odmowie przyznania pomocy w formie zasiłku celowego z pomocy społecznej. W skardze S. H. podniosła, że nie składa odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu na decyzję organu I instancji, ponieważ: "bez sensu jest składanie odwołania do SKO Opole skoro to władza niewiarygodna".
W piśmie procesowym z dnia 18 listopada 2011r., stanowiącym odpowiedź na wniesioną skargę, organ ustosunkował się do zarzutów skarżącej, szczegółowo opisując przebieg postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego w sprawie, a także podał argumenty, jakimi kierował się wydając kwestionowaną decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie.
Stosownie do art. 127 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej K.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji, organem właściwym do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ.
Obowiązek wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do Sądu wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania, ustanowionej w art. 15 K.p.a. Zasada dwuinstancyjności daje stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez dwa różne organy administrujące. Rangę tej zasady potwierdza art. 78 Konstytucji RP, w myśl którego "każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji. Wyjątki od tej zasady oraz tryb zaskarżenia określa ustawa" (por. B. Adamiak, J. Borkowski: "Polskie postępowanie administracyjne sądowoadministracyjne", Warszawa 1999 r., str. 165 i nast.).
Zgodnie z omówioną wyżej zasadą dwuinstancyjności postępowania i w myśl przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009r., Nr 175, poz. 1362 ze zm.) oraz art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001r. Nr 79, poz. 856 ze zm.), organem właściwym do rozpatrzenia odwołania od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Nysie, działającego z upoważnienia Burmistrza Nysy, w przedmiocie zasiłku celowego jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu.
Skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez S. H. dotyczy decyzji Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Nysie z dnia 2 września 2011r., Nr [...]. Tym samym więc skarga na tę decyzję wniesiona do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna wobec treści art. 52 § 1 P.p.s.a.
Wobec powyższego skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., co też Sąd orzekł w sentencji postanowienia.