Uzasadnienie
G. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 lipca 2016 r., nr [...], w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji przyznającej dodatek z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego.
Ponadto G. G. wniosła do tut. Sądu także skargę na decyzję z dnia 26 lipca 2016 r., nr [...], zarejestrowaną w tut. Sądzie pod sygnaturą akt II SA/Op 574/16, w której skarżąca zawarła prośbę o zwolnienie od kosztów sądowych w całości i złożyła wniosek, w tym zakresie, na urzędowym formularzu.
Do akt niniejszej sprawy została dołączona kopia tego wniosku o przyznanie prawa pomocy z akt o sygn. II SA/Op 574/16.
Pismem z dnia 15 listopada 2016 r. referendarz sądowy, zwany dalej "orzekającym", odnosząc się do prośby skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych, poinformował ją na podstawie art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", iż w sprawie ze skargi na decyzję w przedmiocie świadczeń rodzinnych (dodatku wychowawczego), zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a P.p.s.a. Jednocześnie orzekający przesłał skarżącej formularz wniosku do odesłania i wypełnienia w wypadku, gdyby wnosiła o większy zakres prawa pomocy.
Skarżąca została przy tym pouczona, że jeśli wnosi jedynie o zwolnienie od kosztów sądowych, nie musi odsyłać wypełnionego formularza wniosku o prawo pomocy, gdyż zwolnienie to przysługuje jej z mocy samej ustawy. Jeżeli natomiast chce wnosić o inny zakres prawa pomocy, wówczas wymaga to odesłania wypełnionego formularza wniosku, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma.
Skarżąca odebrała pismo z dnia 15 listopada 2016 r., w dniu 21 listopada 2016 r., a zatem termin do odesłania wypełnionego formularza upłynął jej bezskutecznie w dniu 28 listopada 2016 r.
Wobec tego przyjęto, że skarżąca wnosi jedynie o zwolnienie jej od kosztów sądowych w całości.
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a." zważono, co następuje:
Postępowanie o przyznanie prawa pomocy wszczęte na skutek wniosku G. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, polegającym na zwolnieniu od kosztów sądowych w całości, należało umorzyć.
Wynika to z faktu, że skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit a P.p.s.a, jako strona składająca skargę z zakresu pomocy społecznej.
W związku z tym postępowanie z wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe, a orzekanie w sprawie stało się zbędne i podlegało umorzeniu na zasadzie art. 249a P.p.s.a., stanowiącego, że jeśli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Mając na względzie powyższe, referendarz działając na zasadzie art. 249a P.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.