Uzasadnienie
Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Zawadzkiem z dnia 25 marca 2013 r., Nr XXX/346/13, w przedmiocie określenia rodzajów dodatkowych usług świadczonych przez gminę w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania odpadów oraz wysokości cen za te usługi.
Wniesienie skargi skarżąca poprzedziła wezwaniem Rady Miejskiej w Zawadzkiem do usunięcia naruszenia wywołanego ww. uchwałą, które wpłynęło do organu w dniu 12 września 2013 r. (data widniejąca na prezentacie Urzędu Miejskiego w Zawadzkiem: k-5 akt sądowych).
Pismem z dnia 7 listopada 2013 r., Przewodniczący Rady Miejskiej w Zawadzkiem poinformował Prezesa Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w [...], że Rada Miejska zajmie jednoznaczne stanowisko w sprawie wezwania, po rozstrzygnięciu przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawy złożonej przez Radę Miejską w Głuchołazach w temacie stanowiącym przedmiot wezwania. Powyższe pismo informujące z dnia 7 listopada 2013 r. zostało doręczone skarżącej w dniu 8 listopada 2013 r. (por: k-7 akt sądowych).
W wykonaniu wezwania Sądu co do wskazania daty nadania skargi do sądu administracyjnego, skarżąca w piśmie z dnia 18 lutego 2014 r. poinformowała, że nastąpiło to w dniu 6 grudnia 2013 r. Na potwierdzenie powyższego przedłożyła do akt odpisy dowodów nadania skargi przesyłką poleconą (por: k-22 i 23 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a.", skargę, wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia sąd administracyjny zobligowany jest odrzucić.
Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.) warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, jest skierowanie do właściwego organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ma zastosowanie art. 53 § 2 P.p.s.a., co oznacza, że z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, pomimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy. Od dnia bowiem doręczenia stronie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni do wniesienia skargi.
Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (por.: uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, opubl. ONSAiWSA z 2007 r. zeszyt 3, poz. 60).
Zauważyć należy, że ustawodawca nie uzależnił skuteczności wniesienia skargi od udzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Przeciwnie, dopuścił wyraźnie możliwość wniesienia skargi również w sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi. Organ stanowiący gminy nie ma bowiem obowiązku odniesienia się do wezwania do usunięcia prawa (por. postanowienie NSA z dnia 20 lutego 2013 r., sygn. akt I OZ 121/13, LEX nr 1323396).
Dostrzec wypada również, iż w przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma żadnych przepisów odnoszących się do wymogów treści odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wymogów takich nie wprowadzono nawet wówczas, gdy odpowiedź jest odmowna. W związku z powyższym o charakterze pisma organu decyduje jego rzeczywista treść. Analiza pisma organu z dnia 7 listopada 2013 r. wyklucza możliwość potraktowania go za odpowiedź na wezwanie skarżącej z dnia 12 września 2013 r. Pismo to ma jedynie charakter informacyjny i nie zawiera żadnego stanowiska w przedmiocie wniesionego wezwania do usunięcia naruszenia prawa wywołanego uchwałą z dnia 25 marca 2013 r.
Podkreślić także należy, że w myśl art. 14 ustawy o samorządzie gminnym, rada gminy podejmuje rozstrzygnięcia w formie uchwały, które zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowego składu rady, w głosowaniu jawnym, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takiej uchwały, dotyczącej usunięcia naruszenia prawa, w niniejszej sprawie, w terminie sześćdziesięciu dni nie podjęto, co jest jednoznaczne z tym, że Rada Miejska w Zawadzkiem nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie skarżącej Spółdzielni. Skoro zatem organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie skarżącej do usunięcia naruszenia prawa, to w przedmiotowej sprawie terminem, w jakim skarżąca winna była wnieść skargę do sądu, był termin sześćdziesięciodniowy liczony od dnia wniesienia przez nią do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa (por. postanowienie NSA z dnia 24 lutego 2013 r., sygn. akt II OSK 359/12, LEX nr 1138197).
Brak jest ponadto podstaw do przyjęcia, że pismo organu stanowiącego gminy, w którym wskazuje się na późniejszy termin posiedzenia rady, na którym sprawa wezwania ma zostać rozpatrzona mogłoby zmodyfikować początek biegu terminu do wniesienia skargi (por. postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2013 r., sygn. akt II OSK 301/13, LEX nr 1282965).
W świetle powyższego uznać należało, że organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, bowiem za odpowiedź taką, o czym była mowa wyżej, nie można uznać pisma Przewodniczącego Rady Miejskiej w Zawadzkiem z dnia 7 listopada 2013 r., informującego o późniejszym rozpatrzeniu przez Radę Miejską wezwania. Skoro zatem w niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało skierowane przez skarżącą do Rady Miejskiej w Zawadzkiem w dniu 12 września 2013 r., to skarga złożona dnia 6 grudnia 2013 r. podlegała odrzuceniu, jako wniesiona z uchybieniem sześćdziesięciodniowego terminu do jej wniesienia.
Wobec powyższe, działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skargę należało odrzucić, jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
- - ---------------------- 3