Uzasadnienie
Pismem procesowym z 13 stycznia 2023 r., K. W. (zwana dalej: także "skarżącą") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu (zwanego dalej: "organem") z 12 grudnia 2022 r., nr SKO.40.3435.2022.ro, w przedmiocie odmowy przyznania prawa do dodatku węglowego.
W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji, wniósł o oddalenie skargi.
Na skutek zarządzenia z 13 lutego 2023 r., wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej - do rąk dorosłego domownika D. W. 17 lutego 2023 r., co obrazuje pocztowe potwierdzenie odbioru (por. k-17 akt sądowych).
Przesyłką pocztową z 1 marca 2023 r. (data stempla na kopercie, k-20 akt), skarżąca nadesłała podpisany egzemplarz skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259) - zwanej dalej jako: "P.p.s.a." Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6).
Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a warunki te określa art. 46 P.p.s.a. Skarga jako pismo procesowe, stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., powinna zostać podpisana. Zgodnie z tym przepisem prawa, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 P.p.s.a., podpis musi być własnoręczny. Tym samym jest to jedyny element treści pisma procesowego, dla którego ważności nie jest obojętne, w jakiej formie jest złożony. Pogląd taki został ukształtowany w aktualnym orzecznictwie sądowoadministracyjne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 czerwca 2021 r., sygn. akt I OZ 181/21, wszystkie orzeczenia przywołane w niniejszym postanowieniu dostępne są na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Natomiast, w myśl zaś art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a stanowi, że skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, jest jej odrzucenie (por. wyrok NSA z 23 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 7/10).
Ponieważ skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość powyższym wymaganiom formalnym, skarżąca została wezwana do usunięcia tych braków w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Bezspornym jest, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało przesłane na adres podany w skardze i pod tym adresem skutecznie doręczone 17 lutego 2023 r. Siedmiodniowy termin do jej uzupełnienia rozpoczął zatem bieg 18 lutego 2023 r. i upłynął z dniem 24 lutego 2023 r. Wprawdzie skarżąca nadesłała własnoręcznie podpisany egzemplarz skargi, jednakże dokonała tego po upływie wskazanego terminu siedmiu dni, bowiem 1 marca 2023 r., czyli z pięciodniowym uchybieniem terminu.
Mając na względzie powyższe skargę należało odrzucić, co Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.