Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 5 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Op 412/13, po rozpoznaniu skargi D. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 31 lipca 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia z funduszu alimentacyjnego, uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy Łambinowice z dnia 11 grudnia 2012 r., nr [...], oraz określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 września 2015 r., sygn. akt I OSK 530/14, oddalił skargę kasacyjną wniesioną od powyższego wyroku przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu.
D. B. złożyła skargę, zawartą w piśmie z dnia 7 listopada 2016 r., w której wniosła o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy Łambinowice za niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2015 r., sygn. akt I OSK 530/14. Powyższe pismo skarżąca przesłała pocztą w dniu 15 listopada 2016 r. na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego (k. 9 a. sąd.), który w dniu 30 listopada 2016 r. przesłał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że wyrokiem z dnia 29 września 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązał organ pierwszej instancji do wykonania postanowień wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 5 listopada 2013 r., jednak dotychczas Ośrodek Pomocy Społecznej w Łambinowicach nie wykonał w pełni wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdyż wydana przez ten organ decyzja z dnia 12 stycznia 2016 r., nr [...], nie wyczerpuje zarzutów podniesionych w stosunku do organu przez WSA i NSA.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
W pierwszej kolejności Sąd z urzędu bada dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).
Dokonując w kontekście powyższego przepisu oceny skargi, w której skarżąca domaga się wymierzenia organowi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy wskazać, że przepis art. 154 § 1 P.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r., upoważniał stronę - w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności - do wniesienia skargi w tym przedmiocie i żądania wymierzenia temu organowi grzywny, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Z dniem 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), którą znowelizowano procedurę sądowoadministracyjną.
Na mocy art. 1 pkt 42 tej ustawy zmieniono treść art. 154 § 1 P.p.s.a., który aktualnie stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z powyższego przepisu wynika, że obecnie nie jest dopuszczalne wniesienie w trybie art. 154 § 1 P.p.s.a. skargi na niewykonanie wyroku uchylającego akt lub czynność lub stwierdzającego ich nieważność. Z dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej, możliwość skutecznego wniesienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na niewykonanie wyroku została ograniczona wyłącznie do sytuacji, gdy skarga dotyczy wyroku uwzględniającego wcześniejszą skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Inaczej mówiąc, po dniu 15 sierpnia 2015 r. środkami dyscyplinowania administracji publicznej w załatwieniu sprawy jest skarga na bezczynność organu lub skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania.
Należy zważyć, że na skutek skargi wniesionej przez D. B. zarówno przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, jak i przez Naczelny Sąd Administracyjny zostały wprawdzie wydane wskazywane w skardze wyroki, jednak rozstrzygnięcia te nie zapadły w przedmiocie bezczynności organu w wydaniu decyzji. W aktualnym stanie prawnym brak jest przepisu, który mógłby stanowić podstawę do rozpoznania przez Sąd skargi o wymierzenie grzywny za niewykonanie wskazywanego przez skarżącą wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, skoro wyrok ten, poprzez oddalenie skargi kasacyjnej organu, utrzymał w mocy wyrok wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu z dnia 5 listopada 2013 r., którym uchylono decyzje wydane przez organy obu instancji. Nie został natomiast wydany żaden wyrok uwzględniający skargę na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania.
Z tych względów wniesioną skargę, jako niedopuszczalną należało odrzucić, stąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.