Uzasadnienie
A. S., powołując się na udzielone mu pełnomocnictwo procesowe, wniósł w imieniu skarżącej A S.A. z siedzibą w W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], Nr [...], uchylającą decyzję Starosty [...] z dnia [...], Nr [...], dotyczącą zgłoszenia sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania określonych robót budowlanych, polegających na zainstalowaniu tablicy informacyjnej "[...]" w B., przy ulicy [...].
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego z dnia 20 grudnia 2007 r., Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, a to w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, Wezwanie przesłano pełnomocnikowi na adres podany w pełnomocnictwie i zostało ono doręczone w dniu 24 grudnia 2007 r. do rąk dorosłego domownika - matki pełnomocnika E. S., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki.
Z wyciągu bankowego załączonego do akt sprawy wynika, że wpis od skargi został uiszczony w dniu 2 stycznia 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
W świetle art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.", od skargi pobiera się wpis, który w myśl art. 212 § 1 P.p.s.a. stanowi opłatę sądową. Zgodnie z treścią art. 219 P.p.s.a., opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie, gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu.
W przypadku nieuiszczenia żądanej opłaty przy wniesieniu pisma do Sądu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, a skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a.). Uiszczenie opłaty po wyznaczonym terminie odnosi ten sam skutek, co nieopłacenie skargi.
Sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie. Wobec nieuiszczenia wpisu od skargi, Przewodniczący zarządził w dniu 20 grudnia 2007 r. o wezwaniu pełnomocnika do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Wezwanie zawierało także pouczenie, iż niezastosowanie się do jego treści spowoduje odrzucenie skargi.
Doręczenia zastępczego wyżej wskazanego wezwania dokonano w dniu 24 grudnia 2007 r., w trybie art. 72 P.p.s.a., do rąk dorosłego domownika - matki pełnomocnika E. S. Zgodnie z przywołaną regulacją, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Skoro doręczenie było skuteczne, siedmiodniowy termin do dokonania żądanej czynności upływał w dniu 31 grudnia 2007 r. Sąd zważył także, że w niniejszej sprawie nie zaistniała okoliczność uzasadniająca przedłużenie terminu w myśl art. 83 § 2 P.p.s.a., albowiem ostatni dzień terminu, tj. 31 grudnia 2007 r. (poniedziałek), nie był dniem wolnym od pracy.
Pomimo skutecznego doręczenia wezwania, skarga nie została opłacona w wyznaczonym terminie. Z wyciągu bankowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że wpis uiszczono dopiero w dniu 2 stycznia 2008 r., a zatem z dwudniowym uchybieniem terminu.
Skoro skarżąca Spółka nie uiściła wpisu w ustawowym terminie, jej skarga podlegała odrzuceniu na zasadzie przywołanego wyżej przepisu art. 220 § 3 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, postanowiono jak na wstępie.