Uzasadnienie
B. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z 8 listopada 2012 r., nr [...], uchylającą decyzję Starosty Opolskiego z 23 lipca 2012 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz rozbudowę o łącznik pomiędzy budynkiem mieszkalnym a budynkiem gospodarczym w miejscowości [...] przy ul. [...], na działce nr A k.m.[...], obręb [...] i umarzającą postępowanie w sprawie. W skardze zarzucił, że organ błędnie ustalił obszar oddziaływania obiektu, przyznając status strony postępowania sąsiadowi. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Opolski wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia 8 lutego 2013 r. skarżący cofnął skargę i wniósł o zwrot uiszczonej opłaty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Z akt sprawy wynika, że skarżący, w piśmie z dnia 8 lutego 2013 r., złożył stosowne oświadczenie o cofnięciu skargi.
W ocenie Sądu, cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdyż Sąd nie dopatrzył się żadnej z przeszkód wyłączających skuteczność cofnięcia skargi.
Ponieważ cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuacji postępowania, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zachodzi podstawa do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach, zawarte w punkcie 2, oparto o przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.