Uzasadnienie
K. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 6 grudnia 2017 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, skargę na postanowienie tego organu z dnia 25 października 2017 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zmiany decyzji o przyznaniu zasiłku stałego. Postanowieniem z dnia 26 lutego 2018 r. Sąd odrzucił skargę, jako przedwczesną. Postanowienie wraz z uzasadnieniem zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 marca 2018 r. (dowód doręczenia przesyłki k. 36 akt sąd.).
Skarżący w dniu 7 marca 2018 r. złożył w administracji Aresztu Śledczego zażalenie na postanowienie z dnia 26 lutego 2018 r.
Wobec ujawnienia, że przy doręczaniu zapadłego w sprawie postanowienia strony postępowania zostały błędnie pouczone o zażaleniu, jako przysługującym środku zaskarżenia postanowienia Sądu, przy piśmie z dnia 15 marca 2018 r. ponownie dokonano doręczenia odpisu postanowienia z dnia 26 lutego 2018 r. Jednocześnie strony postępowania zostały prawidłowo pouczone o sposobie i trybie wniesienia przysługującej od postanowienia kończącego postępowanie skardze kasacyjnej oraz o konieczności sporządzenia jej przez adwokata bądź radcę prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniesiony w niniejszej sprawie środek zaskarżenia od postanowienia tut. Sądu w postaci zażalenia z dnia 7 marca 2018 r. - jest niedopuszczalny.
Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., od postanowienia sądu pierwszej instancji odrzucającego skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., jako postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Tymczasem skarżący zaskarżył postanowienie z dnia 26 lutego 2018 r. w drodze zażalenia.
Sąd miał na uwadze, że nawet gdyby uznać, iż wniesiony przez skarżącego środek zaskarżenia jest skargą kasacyjną, to i tak podlegałaby ona odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3, które stanowią, że powyższego przepisu nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej RP albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Skarga kasacyjna może być również sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych lub przez rzecznika patentowego - w sprawach dotyczących własności przemysłowej.
Jak wynika z akt sprawy skarżący nie jest żadną z ww. osób.
Bezspornym jest, że w niniejszej sprawie strony postępowania przy pierwotnym doręczeniu im odpisu postanowienia nie zostały prawidłowo pouczone o przysługujących środkach zaskarżenia. Dlatego też pismem z dnia 15 marca 2018 r. dokonano ponownego doręczenia postanowienia, przy którym zawarto już prawidłowe pouczenia o sposobie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej, jak również obowiązującym przymusie radcowsko-adwokackim, o którym mowa w art. 175 § 1 P.p.s.a.
Dodać można, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym trafnie przyjmuje się, iż sporządzenie i wniesienie zażalenia na orzeczenie wojewódzkiego sądu administracyjnego, od którego przysługuje skarga kasacyjna, a nie zażalenie, wywołuje ten skutek, że zażalenie takie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r. sygn. akt FZ 383/04, dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Stosownie natomiast do treści art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Z kolei, po myśli art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2.
W tym stanie rzeczy Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.