Uzasadnienie
J. C. na rozprawie w dniu 6 listopada 2008 r. w postępowaniu o sygn. akt II SA/Op 289/08, toczącym się z jego skargi, złożonej w dniu 5 sierpnia 2008 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie sposobu użytkowania urządzenia reklamowego i utrzymania obiektu reklamowego, oświadczył, że jego skarga dotyczy nie tylko tej decyzji, ale wszystkich poprzednich wydanych w sprawie decyzji.
J. C. oświadczył między innymi, że wnosi skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie legalności budowy urządzenia reklamowego.
W odpowiedzi na skargę z dnia 9 stycznia 2009 r., organ II instancji wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że została ona wniesiona po terminie.
Zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 24 sierpnia 2004 r., w sposób prawidłowy, jak wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru do rąk dorosłego domownika matki skarżącego M. C. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 24 sierpnia 2004 r., a zatem 30 dniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 25 sierpnia 2004 r. i zakończył się w dniu 23 września 2004 r.
Skarga złożona została przez stronę skarżącą listem poleconym do organu II instancji, w dniu 5 sierpnia 2008 r., a więc bezspornie po upływie wymaganego ustawowo terminu.
W związku z powyższym skargę, jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., odrzucić.