Uzasadnienie
Skarżący M. N. i A. N., działając przez pełnomocnika radcę prawnego M. P., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 9 października 2017 r., nr [...], w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązków w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Skarga ta została nadana listem poleconym w dniu 17 listopada 2017 r. (k. 9 akt sądowych). W aktach administracyjnych sprawy znajduje się zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru decyzji, z którego wynika, że zaskarżoną decyzję A. N. odebrał osobiście w dniu 19 października 2017 r. Natomiast decyzja skierowana do M. N. została doręczona w dniu 9 października 2017 r. - przez platformę ePUAP - pełnomocnikowi ustanowionemu przez skarżącą w postępowaniu administracyjnym, tj. A. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:
Skargę M. N. należało odrzucić.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Na zasadzie art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Z kolei według art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Tak sformułowany zapis jest nakazem bezwzględnym, co oznacza, że odrzucenie skargi następuje bez względu na okoliczności sprawy. Odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu. Stosownie zaś do art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Dodać jeszcze trzeba, że wskazany wyżej trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie. Jest on również terminem prekluzyjnym, w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. odrzuca wniesioną skargę.
Jak wynika z przedłożonej dokumentacji, zaskarżona decyzja z dnia 9 października 2017 r. została przez ten organ przesłana na adres elektroniczny pełnomocnika skarżącej M. N. i pod tym adresem doręczona w dniu 9 października 2017 r., stosownie do art. 46 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), stanowiącego, że w przypadku doręczania pisma za pomocą środków komunikacji elektronicznej doręczenie jest skuteczne, jeżeli adresat potwierdzi odbiór pisma w sposób, o którym mowa w § 4 pkt 3, czyli na urzędowym poświadczeniem odbioru, za które uważa się dane elektroniczne dołączone do doręczonego dokumentu lub połączone z tym dokumentem, w taki sposób, że jakakolwiek późniejsza ich zmiana jest rozpoznawalna.
Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na powyższą decyzję rozpoczął dla M. N. bieg w dniu 10 października 2017 r. i upływał w dniu 8 listopada 2017 r.
Tymczasem skarżąca złożyła skargę do organu drugiej instancji w dniu 17 listopada 2017 r., a więc już po terminie do jej wniesienia. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że doręczenie nastąpiło w dniu wskazanym w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia (UPD), wygenerowanym przez organ odwoławczy.
Wskazano już wcześniej, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, stąd należało orzec jak w sentencji postanowienia.