Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez A. B. jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 20 października 2017 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.
Zarządzeniem z dnia 2 stycznia 2018 r. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu zobowiązał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 400 zł. Wezwanie powyższe zawierało pouczenie, że żądanej czynności należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 8 stycznia 2018 r. – do rąk upoważnionego pracownika M. K., co potwierdza adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (por. k- 27 akt sądowych).
W sprawie uiszczono wpis od skargi w dniu 16 stycznia 2018 r. w wysokości 400 zł, co potwierdza wyciąg bankowy (por. k-28 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
W pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a.
Obok wskazanej przesłanki dopuszczalności skargi, warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest również - stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu. Zgodnie z tą regulacją, od pism wszczynających postępowanie, do jakich należy skarga, pobiera się wpis stały lub stosunkowy. Podstawę określającą wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu od skargi stanowi § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm.). Stosownie do przywołanego przepisu, wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł. Ustalony na tej podstawie wpis od skargi w niniejszej sprawie, której przedmiotem jest decyzja nakładająca karę w wysokości 10.350 zł, wynosi zatem 400 zł.
Nieuiszczenie wpisu skutkuje wezwaniem przez Sąd do jego zapłaty w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
W przedmiotowej sprawie Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone skutecznie skarżącej w dniu 8 stycznia 2018 r., co potwierdza dowód doręczenia przesyłki pocztowej. Termin do opłacenia wpisu od skargi i usunięcia jej braku rozpoczął dla skarżącej zatem bieg w dniu 9 stycznia 2018 r. i upłynął z dniem 15 stycznia 2018 r. Wymagany wpis od skargi został natomiast uiszczony w dniu 16 stycznia 2018 r., to jest po upływie terminu, co jest równoznaczne z nieuiszczeniem przez skarżącą wpisu.
Skoro skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu w terminie, to z tej przyczyny jej skargę należało odrzucić, jako nieopłaconą, na podstawie ww. art. 220 § 3 P.p.s.a. Dodać przy tym należy, że orzecznictwo sądowe prezentuje jednolite stanowisko w przedmiocie konieczności odrzucenia skargi w sytuacji, gdy uiszczenie wpisu nastąpiło po terminie. Przykładem takiego orzeczenia jest postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2011 r., sygn. akt II OSK 60/11, dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - https://cbois.nsa.gov.pl, w którym stwierdzono, że uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne w skutkach z jego nieuiszczeniem. Przenosząc, zatem powyższy pogląd na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że skarga, jako nieopłacona w terminie podlega odrzuceniu.
W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. orzeczono, jak w punkcie pierwszym sentencji.
Orzeczenie w punkcie 2 uzasadnia natomiast art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd zwraca z urzędu cały uiszczony wpis od pisma (skargi) odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.