Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez U. D., jest uchwała Rady Miejskiej w Nysie z dnia 22 grudnia 2015 r., nr XV/217/15 w sprawie uchwalenia zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Nysa.
Zarządzeniem z dnia 10 lutego 2017 r. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu zobowiązał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 300 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu została przesłana na adres skarżącej podany w skardze i po dwukrotnym awizowaniu przesyłki w dniach: 17 lutego 2017 r. i 27 lutego 2017 r., została zwrócona z adnotacją: "Zwrot – nie podjęto w terminie".
W sprawie nie uiszczono żądanego wpisu od skargi, co potwierdzają akta sprawy sądowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) - zwanej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Podstawę określającą wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu od skargi, stanowi § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.). Stosownie do przywołanego przepisu, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż akty prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - 300 zł.
Z podanych względów wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu we wskazanej wyżej wysokości, wyznaczając jednocześnie termin do dokonania żądanej czynności. Wpis od skargi skarżąca obowiązana była opłacić w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Zasadą wynikającą z art. 65 § 1 P.p.s.a. jest, że sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529 oraz z 2015 r. poz. 1830), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Jednakże w razie niemożności doręczenia korespondencji w podany sposób, to wówczas mają zastosowanie postanowienia art. 73 § 1 P.p.s.a., w takim przypadku pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2 art. 73 P.p.s.a.).
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3 art. 73 P.p.s.a). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4 art. 73 P.p.s.a.). Ustawodawca wprowadził zatem tzw. fikcję doręczenia, polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie czternastu dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo).
Wobec powyższego, doręczenie korespondencji sądowej w sprawie uznać należało za skuteczne, bowiem przesyłka została złożona na okres czternastu dni w placówce pocztowej oraz była dwukrotnie awizowana w dniach: 17 lutego 2017 r. i 27 lutego 2017 r. Za datę skutecznego doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi uznać zatem należało dzień 3 marca 2017 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanej czynności upłynął natomiast w dniu 10 marca 2017 r. Pomimo upływu ww. terminu, w sprawie nie uiszczono wpisu od skargi.
Oznacza to, że przedmiotowa skarga obarczona jest brakiem uniemożliwiającym skuteczne wszczęcie postępowania sądowego i skargę należało odrzucić, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu działając na zasadzie art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.