Uzasadnienie
Skarżący Z. i J. Ś. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na czynność Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] w postaci pisma informującego skarżących o braku podstaw prawnych do podejmowania przez Kolegium działań zmierzających do oceny stanowiska Prezesa A sp. z o.o. w N. Skarżący podnieśli w skardze, iż kompetencje do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu postępowania administracyjnego należą do właściwości Kolegium, a nie jednoosobowo do jego Prezesa. Nadto skarżący stwierdzili, iż złożyli odwołanie od decyzji Prezesa A sp. z o.o. w N., który rozwiązał ze skarżącymi bezzasadnie umowę o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie, wskazując, że z treści zaskarżonego przez skarżących pisma Prezesa A sp. z o.o. w N. wynika, iż umowa w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków zawarta została z Firmą [...] – Z. Ś. Tym samym mając na uwadze przedmiot sporu oraz brzmienie art. 1, art. 17 oraz art. 127 Kpa Prezes Kolegium uznał, iż żądanie skarżących nie mieści się w sferze spraw indywidualnych rozstrzyganych w trybie decyzji administracyjnych, lecz dotyczy stosunków umownych, cywilnych nie podlegających kognicji Kolegium i na tę okoliczność wskazał skarżącym w treści zaskarżonego pisma.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – zwaną dalej ustawą, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 ustawy, a także rozstrzyganie sporów o właściwość oraz sporów kompetencyjnych wymienionych w art. 4 ustawy. Sąd administracyjny nie jest zatem właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach.
Odnosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy podnieść należy, iż skarżący nie wskazali decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, które organy administracji publicznej wydały, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego. Zawarte w piśmie skarżących żądanie wszczęcia postępowania zgodnie z procedurami sądowymi w stosunku do czynności w postaci pisma z dnia [...], Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego. Podniesione przez skarżących zarzuty w treści zarówno skargi, jak i pisma z dnia 7 czerwca 2006r., skierowanego do SKO w Opolu, a zatytułowanego "odwołanie" dotyczące podejmowanych czynności przez A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w N. wskazują, iż przedmiotowa sprawa ma charakter cywilnoprawny, a zatem może być dochodzona na drodze postępowania cywilnego.
W myśl bowiem art. 2 k.p.c. do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy. Natomiast kognicja sądu administracyjnego nie obejmuje spraw z zakresu wskazanego przez skarżących.
Kluczowe znaczenie dla przyjęcia bądź nie kognicji sądu administracyjnego ma ustalenie przesłanek dopuszczalności drogi tego postępowania. Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego jest kontrola przez sąd administracyjny działalności administracji publicznej. Organem zaś administracji publicznej jest wyodrębniona organizacyjnie część aparatu państwowego, powołana do wykonywania określonych przez prawo zadań państwa, przy zastosowaniu środków (form) wynikających z przysługującej państwu zwierzchniej władzy (imperium). W stosunku prawnym będącym przedmiotem niezadowolenia skarżących występują dwa równoprawne w rozumieniu prawa podmioty, z którego żaden nie jest wyodrębnionym organizacyjnie podmiotem działającym w imieniu państwa i na jego rzecz, posiadającym umocowanie do stosowania środków władczych oraz działający w zakresie przyznanych kompetencji. Przedmiotem odwołania, a następnie skargi do tut. sądu jest bowiem rozwiązanie ze skarżącymi przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością A w N. umowy o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków, a zatem ten spór pomiędzy tymi podmiotami nie ma charakteru sprawy administracyjnej, a tym samym i Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie było legitymowane do podejmowania rozstrzygnięć w niniejszym przedmiocie.
Zauważyć należy nadto, iż przedmiotem postępowania administracyjnego są sprawy indywidualnie rozstrzygane decyzją administracyjną. Nawet z faktu, że sprawa ma charakter indywidualny, nie wynika jeszcze to, że może ona być rozstrzygana decyzją administracyjną. Powyższe ma miejsce w przypadku, gdy z przepisów prawa materialnego wynika umocowanie do prowadzenia postępowania administracyjnego. Taka sytuacja nie wystąpiła w przedmiotowej sprawie, gdyż, na co wskazywano powyżej, powstały pomiędzy skarżącymi, a spółką z ograniczoną odpowiedzialnością A w N. spór w zakresie rozwiązania umowy o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków, dotyczy stosunków umownych – cywilnoprawnych, do rozstrzygania których nie posiadają kompetencji, ani organy administracji publicznej, ani Wojewódzki Sąd Administracyjny, lecz sądy powszechne.
Mając zatem powyższe na uwadze, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, iż sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę tę należało odrzucić jako niedopuszczalną