Uzasadnienie
E. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 8 grudnia 2011r., nr [...] utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji o nakazaniu skarżącej doprowadzenie do stanu poprzedniego, samowolnie przebudowanej części klatki schodowej na III piętrze budynku mieszkalnego wielorodzinnego, przez rozbiórkę ścianek działowych za pomocą których z wspólnej części komunikacyjnej obiektu, wydzielone zostało dodatkowe pomieszczenie.
W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 lutego 2012r., wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł oraz usunięcia braku formalnego skargi, przez doręczenie dziewięciu odpisów egzemplarza skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem. Wezwania zawierały pouczenia, że niezastosowanie się do ich treści w terminie 7 dni, spowoduje odrzucenie skargi. Wezwania skierowane do skarżącej, zostały odebrane w dniu 20 lutego 2012r. przez jej ojca – R. B., co wynika z daty prezentaty oraz adnotacji zamieszczonych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej.
W terminie do dokonania żądanych czynności, skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, na skutek którego postanowieniem z dnia 16 marca 2012r. zwolniono E. S. od kosztów sądowych oraz ustanowiono jej adwokata z urzędu. Przywołane postanowienie posiada cechy prawomocności, wobec nie złożenia przez skarżącą sprzeciwu.
Przesyłką pocztową nadaną w dniu 24 lutego 2012r. (data stempla) dołączono do akt dziewięć odpisów zaskarżonej decyzji.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżąca nie zastosowała się natomiast do wezwania w części dotyczącej nadesłania dziewięciu odpisów skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia.
Niezachowanie wymogów formalnych skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nieuzupełniono w terminie.
W niniejszej sprawie Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, ustalonego zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) oraz do uzupełnienia braku formalnego wniesionej skargi, polegającego na dołączeniu dziewięciu egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem. Pisma Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostały przesłane na adres podany w skardze i pod tym adresem doręczone, w dniu 20 lutego 2012r. Doręczenia wezwań dokonano do rąk dorosłego domownika – ojca skarżącej R. B., co odpowiada wymogom art. 72 P.p.s.a., zgodnie z którym w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Skoro doręczenie było skuteczne, to termin do dokonania żądanych czynności przez skarżącą, liczony kalendarzowo upływał w dniu 27 lutego 2012r. (poniedziałek).
W terminie do dokonania żądanych czynności skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, który swym zakresem uwzględniał także zwolnienie od kosztów sądowych. Stąd żądanie uiszczenia wpisu stało się bezprzedmiotowe.
Pomimo upływu terminu wskazanego w wezwaniu do usunięcia braku formalnego skargi, skarżąca nie nadesłała dziewięciu odpisów skargi, lecz załączyła do akt sprawy dziewięć odpisów zaskarżonej decyzji. Czynności tej nie można jednak uznać za wywiązanie się z obowiązku nałożonego przez Sąd.
Wobec powyższego, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.