Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 października 2010 r. przesłanym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skarżący L. L. złożył skargę na postanowienie Burmistrza Prudnika z dnia [...], nr [...], w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla działki nr A. mapa nr [...] w Ł., toczące się pod nr [...] z wniosku z dnia 22 września 2009 r. Zarzucił w niej naruszenie art. 37 § 1 K.p.a., zasady praworządności, interesów skarżących, składanie nieprawdziwych oświadczeń do instytucji nadrzędnych oraz przekroczenie uprawnień przez Burmistrza Prudnika. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenie co do istoty sprawy oraz orzeczenie o przewlekłości postępowania, a także ukaranie Burmistrza Prudnika karą grzywny z tytułu szykanowania wnioskodawców, ukrywania dokumentów kierowanych do SKO w Opolu (celowe nie przekazanie wszystkich dokumentów związanych z przeprowadzonej procedury administracyjnej).
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Prudnika przedstawił przebieg postępowania administracyjnego, w którym wydane zostało zaskarżone postanowienie. Zaznaczył przy tym m.in., że na niniejsze postanowienie skarżący w dniu 18 października 2010 r. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu zażalenie, w którym żądał uchylenia wydanego postanowienia. Organ podał, że przekazanie akt administracyjnych do organu wyższego rzędu nastąpiło razem z pismem z dnia 25 października 2010 r. i stąd też wobec tego, że przedmiotowa sprawa jest w toku Burmistrz wniósł o odrzucenie przedmiotowej skargi, ewentualnie o jej oddalenie.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2010 r. skarżący został zobowiązany do sprecyzowania czy wniesiona przez niego skarga dotyczy tylko postanowienia z dnia [...], nr [...], czy też zawiera inne żądanie wynikające z art. 3 § 2 P.p.s.a.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący pismem z dnia 12 grudnia 2010 r. wskazał, iż wobec wniesionej przez niego skargi wnosi "o uchylenie skarżonego postanowienia i orzeczenia co do istoty sprawy, stwierdzenie, że postanowienie Burmistrza Prudnika z dnia [...] wydane zostało niezgodnie z obowiązującym prawem, stwierdzenie naruszenia przez Burmistrza Prudnika art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r., Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) oraz stwierdzenie, że zawieszone postępowanie jest niezasadne i jest powstrzymywaniem się przez organ administracji od wydania decyzji oraz jest uchylaniem się od rozstrzygnięcia sprawy i zmierza do nieuzasadnionego szykanowania wnioskodawców, uzasadniając tym samym cywilną odpowiedzialność gminy wobec wnioskodawców".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 52 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia w myśl art. 52 § 2 P.p.s.a. należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziane w ustawie. Oznacza to, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego możliwe jest dopiero wówczas, gdy strona wyczerpie środki zaskarżenia służące jej na etapie postępowania administracyjnego. Wyczerpanie trybu zaskarżenia na drodze administracyjnej stanowi przesłankę dopuszczalności skargi.
Wskazany obowiązek wynika z zasady pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Tryb administracyjny oparty jest bowiem na zasadzie dwuinstancyjności postępowania, ustanowionej w art. 15 K.p.a., która gwarantuje stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez organy administracji.
Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla działki nr A. mapa nr [...] w Ł., toczące się z wniosku skarżącego z dnia 22 września 2009 r. jest aktem organu pierwszej instancji, od którego służyło zażalenie, o czym skarżący został prawidłowo pouczony.
Stosownie do tego, jak wynika z informacji zawartych w odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych przesłanych przez organ do Sądu, skarżący pismem z dnia 18 października 2010 r. złożył za pośrednictwem Burmistrza Prudnika do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu zażalenie. Mając na uwadze zapis art. 52 § 2 P.p.s.a. nie można jednak przyjąć, iż przed wniesieniem skargi do tut. Sądu skarżący wyczerpał środek zaskarżenia. Przez wyczerpanie trybu odwoławczego rozumieć bowiem należy, ponowne rozpoznanie sprawy przez organ wyższego stopnia, a nie samo wniesienie zażalenia. Skarga do sądu dopuszczalna jest zatem na akt wydany, po rozpoznaniu zażalenia od decyzji pierwszoinstnacyjnej, przez organ wyższego stopnia, którym w niniejszej sprawie jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu.
Biorąc powyższe pod uwagę, skoro skarga w niniejszej sprawie wniesiona została na decyzję pierwszoinstancyjną stwierdzić należało, iż nie została spełniona przesłanka dopuszczalności skargi, o której mowa w art. 52 § 1 P.p.s.a. Z tego też względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi. Na mocy powołanego przepisu Sąd odrzuca bowiem skargę w przypadku, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 – 5 P.p.s.a.
Na marginesie Sąd zauważa, iż sformułowane żądanie skarżącego dotyczące "ukarania Burmistrza Prudnika karą grzywny z tytułu szykanowania wnioskodawców, ukrywania dokumentów kierowanych do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu" nie mieści się w zakresie kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne określone w art. 3 § 2 P.p.s.a. i tym samym nie może stanowić przedmiotu zaskarżenia przed tym sądem. Skarżący w zakresie tak sformułowanego roszczenia może jedynie uzyskać ochronę prawną przez sądem cywilnym w zakresie ochrony dóbr osobistych. Także mając na uwadze, że wejście w życie ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r., nr 6 poz. 18), która w art. 2 pkt 1) przewiduje rozszerzenie katalogu określonego w art. 3 § 2 pkt 8) P.p.s.a. odnośnie przewlekłości prowadzenia postępowania w przypadkach określonych w pkt. 1 – 4a, odroczone zostało do trzech miesięcy od dnia jej ogloszenia, w obecnym stanie prawnym nie jest również możliwe orzekanie przez Sąd o tym żądaniu skarżącego. Mając zatem powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.