Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 marca 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę T. R. i J. M. na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 1 lipca 2016 r., nr [...], w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność burmistrza. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącym w dniu 3 kwietnia 2017 r., co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki znajdującego się w aktach sprawy (k. 41 i 42 akt sądowych).
W dniu 5 kwietnia 2017 r. wpłynęły do Sądu pisma z dnia 5 kwietnia 2017 r., sporządzone osobiście przez T. R. i J. M., zatytułowane: "Skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Op 70/17", w których skarżący wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości lub ewentualnie o jego unieważnienie. Jednocześnie skarżąca J. M. zwróciła się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Obydwa pisma skarżących z dnia 5 kwietnia 2017 r. ze względu na ich treść, w których kwestionują zasadność postanowienia z dnia 27 marca 2017 r., uznano za skargi kasacyjne na to postanowienie.
Na skutek rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy, postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 kwietnia 2017 r. ustanowiono skarżącej adwokata z urzędu i zwolniono ją od kosztów sądowych.
Pismem z dnia 27 kwietnia 2017 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Opolu poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej J. M. wyznaczono adwokat A. M. R. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:
Skargi kasacyjne sporządzone osobiście przez T. R. i J. M. podlegają odrzuceniu.
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", od postanowienia wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę tę może wnieść zarówno strona, jak i prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 173 § 2 P.p.s.a.).
Możliwość osobistego wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę postępowania została jednak ograniczona brzmieniem art. 175 § 1 P.p.s.a. Przepis ten wprowadza tzw. przymus adwokacko-radcowski, co oznacza, że podmiotami uprawnionymi do sporządzania skargi kasacyjnej są adwokat i radca prawny, a także - po myśli § 2 art. 175 P.p.s.a. - inne wskazane ustawą osoby, czyli sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Omawianego przymusu adwokacko-radcowskiego nie stosuje się także gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Z kolei, z mocy § 3 art. 175 P.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, jak również przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.
W treści skarg kasacyjnych T. R., ani też J. M. nie wskazali, aby należeli do określonego w przytoczonym powyżej przepisie kręgu podmiotów. Nie wynika to również z akt administracyjnych i sądowych sprawy. Ponadto, w pismach z dnia 18 kwietnia 2017 r., obydwoje skarżący potwierdzili, że nie należą do osób, o jakich mowa w art. 175 § 1 i 2 P.p.s.a.
W świetle powyższego stwierdzić przyjdzie, że w rozpoznawanej sprawie sporządzenie skarg kasacyjnych osobiście przez skarżących skutkować musi uznaniem ich za niedopuszczalne, a w konsekwencji podlegające odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 P.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, orzeczono jak w sentencji postanowienia.