Uzasadnienie
K. H. wniósł pismem z dnia 7 listopada 2007 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Gminy [...] skargę na pismo Urzędu Gminy z dnia 16 lutego 2006 r. – [...], wskazując, że nie jest zadowolony z jego treści i z braku dobrej woli urzędników w załatwieniu sprawy.
W odpowiedzi na skargę z dnia 12 sierpnia 2006 r., pełnomocnik Gminy [...], radca prawny M. P., wniósł o odrzucenie skargi, podnosząc, że dotyczy ona pisma z dnia 17 stycznia 2006 r., nr [...], którym Wójt Gminy [...] odmówił uwzględnienia wniosku skarżącego, a zatem sprawa należy do działań lub zaniechań administracji innych niż określone w art. 3 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z tym skarga powinna ulec odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, wezwał K. H. do wyjaśnienia, wobec rozbieżności jakie wynikają z akt sprawy, co jest przedmiotem jego skargi z dnia 7 listopada 2006 r. Z treści skargi wynikało bowiem, że jest to pismo z dnia 16 lutego 2006 r., Nr [...] dotyczące rozpatrzenia wniosku K. H. w sprawie prośby o zakup wapna, wyrażonej przez skarżącego w piśmie z dnia 28 grudnia 2004 r. Natomiast w odpowiedzi na skargę, Gmina [...] podała datę tego pisma na dzień 17 stycznia 2006 r., i w aktach sprawy załączone jest pismo z dnia 17 stycznia 2005 r. (k-6 akt sądowych). Skarżący pismem z dnia 5 lutego 2007 r. wyjaśnił, że przedmiotem jego skargi jest pismo z dnia 16 lutego 2006 r., nr [...] w sprawie zakupu 25 ton wapna, które znajduje się w aktach sprawy w Gminie [...], kopię tego pisma przesłał w załączeniu.
Skarżone pismo z dnia 16 lutego 2006 r., nr [...], stanowiło odmowę zakupu wapna tlenkowego do gospodarstwa skarżącego przez Gminę, wyjaśniono w nim, że Gmina nie ma w świetle obowiązujących przepisów prawa, podstaw do sfinansowania takiego zakupu, a także, że odpowiedź odmowna w tej sprawie była już skarżącemu udzielana wielokrotnie, a w świetle przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego od odpowiedzi tych nie przysługuje odwołanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje
Skarga powinna ulec odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cyt. przepisie. Zasada ta znajduje zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie.
Pismo sekretarza Gminy [...], jakie wskazał skarżący, jako przedmiot zaskarżenia, nie jest decyzją administracyjną w znaczeniu procesowym określonym w art. 104 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 30, poz. 168 ze zm.), zwany dalej K.p.a., nie rozstrzyga ono bowiem sprawy co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób nie kończy sprawy w danej instancji, jak tego wymaga do uznania sprawy za załatwioną w drodze decyzji administracyjnej. Pismo to nie jest także decyzją administracyjną w znaczeniu materialnym, ukształtowanym w doktrynie i orzecznictwie sądowym, zgodnie z którymi decyzja administracyjna jest przejawem woli organ administracyjnego, co oznacza, iż organ ten rozstrzygając sprawę narzuca władczo swoje stanowisko, musi ona wyraźnie wskazywać podstawę prawną w powszechnie obowiązujących przepisach prawa administracyjnego lub finansowego, rozstrzyga ona konkretną sprawę, konkretnej osoby fizycznej lub prawnej w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne (patrz: Kodeks postępowania administracyjnego – Komentarz, Wydanie 6, Barbara Adamiak, Janusz Borkowski, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004r., str. 464-465.).
Skarżący nie wskazał, także żadnego innego postanowienia lub aktu wydanego w postępowaniu administracyjnym, ani czynności, z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, które mogłyby być przedmiotem skargi, a co za tym idzie nie wskazała organu, którego działalności lub bezczynności dotyczy skarga, ani też naruszenia prawa bądź interesu prawnego.
W związku z powyższym Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jako nie należącą do właściwości sądu administracyjnego.