Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez Wojewodę Opolskiego jest uchwała Rady Gminy w Lubrzy z dnia 19 grudnia 2005 r., Nr XXIV/198/05, w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Lubrza. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały w całości z powodu istotnego naruszenia prawa, tj. art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 236, poz. 2008).
W odpowiedzi na skargę, Wójt Gminy Lubrza wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 54 § 3 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z uwagi na fakt, że Rada Gminy w Lubrzy uznała w całości za zasadne zarzuty podniesione w skardze wniesionej przez Wojewodę Opolskiego i na sesji w dniu 6 grudnia 2006 r. podjęła uchwałę Nr II/7/2006, którą uchylono zaskarżoną uchwałę z dnia 19 grudnia 2005 r., Nr XXIV/198/05, w sprawie uchwalenia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy Lubrza.
Pismem z dnia 21 grudnia 2006 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu doręczył skarżącemu odpis odpowiedzi na skargę, wzywając go do złożenia w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, oświadczenia, czy – wobec treści odpowiedzi na skargę – podtrzymuje swoją skargę.
W piśmie procesowym z dnia 5 stycznia 2007 r. Wojewoda Opolski wskazał, iż cofa skargę.
Pismem z dnia 13 lutego 2007 r. Sąd wezwał Gminę Lubrza do wskazania, czy zaskarżona uchwała wywołała w okresie obowiązywania skutki prawne.
W odpowiedzi, pismem z dnia 21 lutego 2007 r., Wójt Gminy Lubrza poinformował, że zaskarżona uchwała weszła w życie w dniu 9 grudnia 2006 r. i w okresie jej obowiązywania nie wywołała skutków prawnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie podlega umorzeniu.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a, skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., skuteczne cofnięcie skargi skutkuje wydaniem przez sąd postanowienia o umorzeniu postępowania.
Wojewoda Opolski pismem procesowym z dnia 5 stycznia 2007 r. oświadczył, iż cofa skargę. Czynność procesowa skarżącego w świetle materiału sprawy, zdaniem Sądu, nie budzi wątpliwości. Jednocześnie, cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa, ani nie spowoduje utrzymaniem w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Dodatkowo należy zauważyć, iż uchwała będąca przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego została wyeliminowana z obrotu prawnego i przestała istnieć, wobec uwzględnienia w całości skargi Wojewody Opolskiego, bowiem na sesji w dniu 6 grudnia 2006 r. Rada Gminy w Lubrzy, korzystając z uprawnienia zwartego w art. 54 § 3 P.p.s.a., podjęła uchwałę Nr II/7/2006 uchylającą w całości zaskarżoną uchwałę. Przepis art. 54 § 3 P.p.s.a. reguluje instytucję samokontroli dokonywanej przez organ administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność zaskarżono. W zaistniałej sytuacji brak jest przedmiotu zaskarżenia, a postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej uchwały, która nie wywołała żadnych skutków prawnych, stanowi również przesłankę do umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze postanowiono jak na wstępie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.