Uzasadnienie
Przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego stanowi decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 16 grudnia 2022 r., nr SKO.40.3470.2022.ro, którą utrzymano w mocy decyzję Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych i Funduszu Alimentacyjnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Krapkowicach, działającego z upoważnienia Burmistrza Krapkowic, z dnia 24 października 2022 r. o odmowie przyznania P. G. dodatku węglowego.
Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Wnioskiem z dnia 1 września 2022 r. P. G. (zwany dalej również skarżącym, wnioskodawcą), zwrócił się do Burmistrza Krapkowic o przyznanie dodatku węglowego wskazując, że głównym źródłem ogrzewania jednoosobowego gospodarstwa domowego jest kominek.
Z wydruku deklaracji dotyczącej źródeł ciepła i źródeł spalania paliw złożonej w dniu 30 czerwca 2022 r. do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2022 r. poz. 438, ze zm.), zwanej dalej CEEB, wynika, że skarżący jako źródło ogrzewania gospodarstwa domowego wskazał kocioł na paliwo stałe oraz kominek, a jako używany rodzaj paliwa pellet drzewny oraz drewno kominkowe. W dniu 1 września 2022 r. skarżący dokonał zgłoszenia zmiany w deklaracji źródeł ciepła i źródeł spalania i m.in. w zakresie kotła na paliwo stałe podał jako rodzaj paliwa węgiel i paliwa węglopochodne, pellet drzewny, inny rodzaj biomasy, drewno kawałkowe.
Kierownik Działu Świadczeń Rodzinnych i Funduszu Alimentacyjnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Krapkowicach, działając z upoważnienia Burmistrza Krapkowic, decyzją z dnia 24 października 2022 r., nr SRFA.58.2.1659.1874.2022, odmówił P. G. przyznania prawa do dodatku węglowego. Rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie art. 2 ust. 1 i ust. 16 oraz art. 3 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. poz. 1692, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W uzasadnieniu organ przytoczył treść powyższych przepisów i stwierdził, na podstawie zgromadzonych informacji, zawartych we wniosku oraz danych uzyskanych z rejestrów publicznych bazy Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków (dalej w skrócie: CEEB), że źródło ogrzewania, które jest wykorzystywane w gospodarstwie domowym wnioskodawcy to kocioł na paliwo stałe, a stosowane paliwo to pellet drzewny i drewno kawałkowe. Organ podał również, że po 11 sierpnia 2022 r., tj. 1 września 2022 r. skarżący dokonał zmiany deklaracji i dodał w niej, że piec zasilany jest także węglem i paliwami węglopochodnymi.
W ocenie organu I instancji nie został spełniony warunek wymagany do przyznania dodatku węglowego, o jakim mowa w art. 2 ust. 1 ustawy, gdyż zgłoszenie do CEEB odnosi się również do rodzaju paliwa, którym jest zasilany kocioł na paliwo stałe. W zgłoszeniu skarżący nie wskazał rodzaju paliwa, o którym mowa w art. 2 ust. 3 ustawy, jako zasilającego kocioł na paliwo stałe.
Z treścią powyższej decyzji nie zgodził się skarżący. We wniesionym odwołaniu podniósł, że decyzja wydana została z obrazą przepisu art. 2 ustawy o dodatku węglowym przez przyjęcie, że dodatek przysługuje tylko gospodarstwom domowym, które zgłosiły przedmiotowe źródło ciepła w CEEB jako główne do dnia 11 sierpnia 2022 r. Argumentował skarżący, że przepis ten w brzmieniu obowiązującym w dniu złożenia wniosku wymagał jedynie aby źródło ciepła było zgłoszone w CEEB, co nastąpiło w jego przypadku. Argumentował, że po nowelizacji przepisu art. 2 ustawy o dodatku węglowym w dalszym ciągu uprawniony był do jego uzyskania, gdyż dokonał zgłoszenia źródła ciepła przed dniem 11 sierpnia 2022 r. Wprowadzenie tej daty do przepisu - jego zdaniem - jest nieistotne. Nadto stwierdził, że nowelizacja przepisów ustawy, która pogarsza i modyfikuje sytuację prawną obywatela z mocą wsteczną nie powoduje nienależności świadczenia.
Zaskarżoną decyzją z dnia 16 grudnia 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu Kolegium powołało się na art. 2 ust. 1, ust. 3 i ust. 15 ustawy, podkreślając, że z przepisów tych wynika, iż dodatek węglowy przysługuje gospodarstwom domowym, które mają zainstalowane i eksploatują wskazane w nich źródła ogrzewania. Zawarty w art. 2 ust. 3 ustawy katalog paliw stałych ma charakter zamknięty, co oznacza, że uprawnienie do otrzymania dodatku węglowego wiąże się z korzystaniem wyłącznie z tych paliw. Wobec zgłoszenia przez skarżącego do CEEB głównego źródła ogrzewania gospodarstwa domowego, jakim jest kocioł na paliwo stałe opalany pelletem drzewnym i drewnem kawałkowym, które to paliwo nie zostało przewidziane w ustawie organ pierwszej instancji - zdaniem Kolegium - zasadnie odmówił przyznania wnioskowanego dodatku. Stwierdziło również Kolegium, że fakt złożenia ponownej deklaracji do CEEB i wskazania w nim węgla i paliw węglopochodnych jako paliwa używanego do ogrzewania nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.
Ustawa przewiduje bowiem, że warunkiem przyznania dodatku węglowego jest wpisanie lub zgłoszenie do dnia 11 sierpnia 2022 r. do centralnej ewidencji emisyjności budynków zainstalowanego i eksploatowanego źródła ogrzewania na węgiel kamienny, brykiet lub pellet zawierającego co najmniej 85% węgla kamiennego.
W skardze na powyższą decyzję skarżący zarzucił naruszenie przepisów art. 2 ust. 1 ustawy o dodatku węglowym przez przyjęcie, że przepis art. 2 ust. 1 ustawy w dacie składania wniosku miał brzmienie, które wprowadzone zostało w wyniku nowelizacji przepisów tej ustawy. Podniósł, że ustawowy zwrot "wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków" dotyczy źródła ogrzewania a nie rodzaju jego zasilania czy też stosowanych w nim paliw, co wynika nie tylko z liczby pojedynczej użytego sformułowania ale i osobnych rubryk w CEEB. Nie akceptował założenia, że niemożliwa jest aktualizacja złożonej deklaracji oraz zarzucał bałagan pojęciowy w ustawie. Stwierdził również, że SKO nie odniosło się do wszystkich jego zarzutów, a w szczególności przemilczało kwestię ochrony praw nabytych. Podkreślił, że nawet gdyby przyjąć, że nowelizacja przepisów ustawy, która zawęża krąg beneficjentów przez wskazanie, że źródło ogrzewania winno być wpisane do CEEB do dnia 11 sierpnia 2022 r. i wywiera ona skutki prawne w odniesieniu do wniosków złożonych przed uchwaleniem tych przepisów zmieniających, to spełnił również i ten warunek, gdyż dokonał zgłoszenia źródła ogrzewania w dniu 30 czerwca 2022 r. Nabył zatem prawo do dodatku węglowego.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), zwanej dalej P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który w sprawie nie miał zastosowania.
Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).
Przeprowadzona przez Sąd, według wskazanych wyżej kryteriów, kontrola legalności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji wykazała, że rozstrzygnięcia te naruszają prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.
Podstawę materialnoprawną decyzji kontrolowanych w niniejszej sprawie stanowiły przepisy powołanej już wyżej ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym, nadal zwanej ustawą. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2022 r. poz. 438, 1561 i 1576), do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy. Przez paliwa stałe rozumie się węgiel kamienny, brykiet lub pelet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego (art. 2 ust. 3 ustawy).
Z treści przytoczonych przepisów wynika, że warunkiem koniecznym dla otrzymania dodatku węglowego jest ogrzewanie gospodarstwa domowego (główne źródło ciepła) przez wymienione w art. 2 ust. 1 ustawy urządzenie grzewcze, to jest: kocioł na paliwo stałe, kominek, kozę, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnię, kuchnię węglową lub piec kaflowy, w których spalane jest paliwo stałe, czyli zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 3 ustawy: węgiel kamienny, brykiet lub pellet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego.
W rozpoznawanej sprawie organy obu instancji zgodnie uznały, na podstawie złożonej przez skarżącego w dniu 30 czerwca 2022 r. deklaracji dotyczącej źródeł ciepła i źródeł spalania paliw, że w budynku położonym w [...] przy ulicy [...] rodzajem stosowanego przez wnioskodawcę paliwa stałego jest pellet i drewno kawałkowe, co w konsekwencji wyklucza możliwość przyznania dodatku węglowego. Z taką oceną organu w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy nie można się zgodzić.
W pierwszej kolejności należy dostrzec, że skarżący w złożonym wniosku o przyznanie dodatku węglowego podała pod groźbą odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, że głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kominek. Natomiast w deklaracji dotyczącej źródeł ciepła i źródeł spalania paliw z dnia 30 czerwca 2022 r. wskazał źródło ogrzewania zarówno kominek, jak i kocioł na paliwo stałe, zaś jako rodzaj stosowanych w kotle paliw - pellet drzewny i drewno kawałkowe. Ponadto w sprawie nie sposób pominąć okoliczności, że skarżący w dniu 1 września 2022 r. dokonał korekty powyższej deklaracji poprzez wprowadzenie do niej faktycznego rodzaju stosowanego paliwa w kotle, tj. węgla i paliw węglopochodnych oraz innego rodzaju biomasy, pelletu drzewnego i drewna kawałkowego. Wobec sprzeczności pomiędzy treścią oświadczenia skarżącego a treściami ujawnionymi w deklaracjach złożonych w CEEB niewątpliwie zaistniały wątpliwości co do faktycznego głównego źródła ogrzewania oraz rodzaju paliwa jakim ogrzewane jest gospodarstwo domowe skarżącego.
W ocenie Sądu wątpliwości te powinny być w sprawie jednoznacznie rozstrzygnięte jako mające charakter istotny w świetle treści art. 2 ust. 1 ustawy. Dokonana w rozpoznawanej sprawie przez organy orzekające wykładnia art. 2 ust. 1 ustawy jest co najmniej przedwczesna i prowadzi do rezultatów sprzecznych z celem wprowadzenia wskazanego przepisu, jakim jest zagwarantowanie przyznania dodatku węglowego tym wszystkim osobom, które faktycznie ogrzewają swoje gospodarstwo domowe węglem spalanym w piecu na paliwo stałe.
W przekonaniu Sądu z literalnego brzmienia art. 2 ust. 1 ustawy nie wynikają przyjęte przez organ wnioski, że weryfikacja wniosku o dodatek węglowy, o jakiej mowa w art. 2 ust. 15 ustawy, w szczególności w zakresie zgłoszenia lub wpisania głównego źródła ogrzewania w centralnej ewidencji emisyjności budynków, musi i może być dokonywana przez organ jedynie poprzez ustalenie, jakiego rodzaju źródło ogrzewania figurowało w CEEB na dzień 11 sierpnia 2022 r., nawet jeśli okoliczności faktyczne sprawy wskazują, że w tej dacie dom był ogrzewany w inny sposób, niż to wykazano w ewidencji.
W realiach przedmiotowej sprawy organy nie uwzględniły, że na mocy art. 50 pkt 1 lit. g ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. poz. 1967, z późn. zm., dalej jako: ustawa zmieniająca) doszło do nowelizacji ustawy, to jest do dodania ust. 15a-15b do art. 2 ustawy. Wedle art. 64 ustawy zmieniającej weszła ona w życie z dniem następującym po dniu jej ogłoszenia, co nastąpiło w dniu 20 września 2022 r. Jednocześnie w przepisie przejściowym (art. 52 ustawy zmieniającej) jednoznacznie określono, że do postępowań w sprawie wypłaty dodatku węglowego wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzonych na podstawie ustawy o dodatku węglowym stosuje się przepisy w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą. Zgodnie z art. 2 ust. 15a ustawy, dokonując weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, wójt, burmistrz albo prezydent miasta bierze pod uwagę w szczególności: 1) informacje wynikające z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6m ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2022 r. poz. 1297, 1549 i 1768);
2) informacje uzyskane w związku z postępowaniem o przyznanie: a) świadczeń rodzinnych oraz dodatków do zasiłku rodzinnego, o których mowa odpowiednio w art. 2 i art. 8 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 615 i 1265), b) świadczenia wychowawczego, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2022 r. poz. 1577), c) dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1, 202 i 1692), d) dodatku mieszkaniowego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2021 oraz z 2022 r. poz. 1561);
3) dane zgromadzone w rejestrze PESEL oraz rejestrze mieszkańców, o których mowa odpowiednio w art. 6 ust. 1 i art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2022 r. poz. 1191). Z treści przywołanego przepisu wynika, że weryfikacja wniosku o przyznanie dodatku węglowego ma charakter wszechstronny i nie polega jedynie na sprawdzeniu danych widniejących w ewidencji emisyjności budynków na dzień 11 sierpnia 2022 r. Stan faktyczny sprawy istotny z punktu widzenia art. 2 ust. 1 ustawy może być zatem ustalony w oparciu o inne dostępne organowi dane, które zostały wymienione przykładowo w art. 2 ust. 15a ustawy. Oznacza to, że katalog źródeł i informacji, w oparciu o które organ może dokonać weryfikacji wniosku o dodatek węglowy, ma charakter otwarty.
Przedstawione stanowisko potwierdzają kolejne wprowadzone ustawą zmieniającą przepisy - ust. 15b-15e art. 2 ustawy, choć zastrzec trzeba, że nie odnoszą się one wprost do okoliczności niniejszej sprawy. Na gruncie tych przepisów ogólne stanowisko organu, iż w sprawach dotyczących dodatku węglowego nie przeprowadza się postępowania wyjaśniającego wykraczającego poza zbadanie stanu ewidencji emisyjności budynków na dzień 11 sierpnia 2022 r., jest nieuprawnione. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 15b ustawy, jeżeli podczas weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego wystąpią wątpliwości dotyczące gospodarstwa domowego wnioskodawcy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy, który ma na celu ustalenie faktycznego stanu danego gospodarstwa domowego zgodnie z art. 2 ust. 2 odpowiednio pkt 1 i 2, odnośnie samotnego zamieszkiwania w przypadku jednoosobowych gospodarstw domowych oraz wspólnie stale zamieszkujących i gospodarujących z wnioskodawcą w przypadku gospodarstw domowych wieloosobowych.
Dalej zaś wskazano, że wywiad środowiskowy przeprowadza się w miejscu zamieszkania wnioskodawcy (art. 2 ust. 15c) oraz że w toku wywiadu środowiskowego ustala się, czy stan faktyczny danego gospodarstwa domowego jest zgodny z informacjami podanymi we wniosku o wypłatę dodatku węglowego (art. 2 ust. 15d), gdzie dopiero niewyrażenie zgody na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, o którym mowa w ust. 15b, stanowi podstawę do odmowy przyznania dodatku węglowego (art. 2 ust. 15e).
Zważywszy na datę wejścia w życie powyższych nowelizacji oraz treść zawartych w nich przepisów przejściowych organy obu instancji winny były wziąć pod uwagę przy rozstrzyganiu sprawy - w odpowiednim zakresie - stan prawny uwzględniający wprowadzone przez ustawodawcę zmiany.
Stosownie do powyższego Sąd uznał, że pominięcie przez organy informacji, iż skarżący dokonał w dniu 1 września 2022 r. korekty deklaracji co do rodzaju paliwa stałego stosowanego w kotle, jest nie do zaakceptowania zarówno w świetle art. 2 ust. 15a i następnych ustawy, jak i ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynikających z K.p.a. Zgodnie bowiem z art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. organy administracji w toku postępowania tak z urzędu, jak i na wniosek podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz mają obowiązek w wyczerpujący sposób zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Organy nie sprostały wskazanym w art. 7 oraz w art. 77 § 1 K.p.a. obowiązkom. Decyzje organów obu instancji zostały bowiem wydane pomimo konieczności wyjaśnienia kwestii dotyczącej faktycznego źródła ogrzewania gospodarstwa domowego skarżącej w kontekście skorygowanej deklaracji z dnia 1 września 2022 r., gdzie wskazano, że dom jest ogrzewany kotłem, w którym wykorzystuje się paliwo stałe m.in. w postaci węgla i paliw węglopochodnych, co powoduje spełnienie podstawowej przesłanki przyznania wnioskowanego dodatku węglowego.
Należy zaakcentować, że przepisy ustawy na skutek wprowadzonych nowelizacji wyposażają organy w rozległe uprawnienia procesowe. Zmiany te niewątpliwie zmierzają do objęcia pomocą finansową jak największej liczby gospodarstw domowych, w których stosowane źródło ciepła lub źródło spalania paliw spełnia warunki ustawowe. Przede wszystkim zaś należy mieć na względzie, że dodatek węglowy może zostać przyznany nawet osobie, która nie złożyła wniosku o jego wypłatę, a spełnia warunki jego przyznania wynikające z ustawy (art. 2 ust. 15f ustawy). Może być on również przyznany osobie w gospodarstwie domowym, nawet wtedy, gdy główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1, do dnia 11 sierpnia 2022 r. nie zostało zgłoszone lub wpisane do CEEB, a w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego ustalono, że źródłem ogrzewania tego gospodarstwa jest źródło, o którym mowa w art. 2 ust. 1 (art. 2 ust. 15g ustawy).
W związku z powyższym tym bardziej należy się opowiedzieć za dopuszczalnością przyznania omawianego dodatku osobie, która faktyczne źródło ogrzewania zgłosiła do CEEB dopiero w wyniku korekty wcześniej złożonej deklaracji, nawet jeżeli taka korekta nie nastąpiła do dnia 11 sierpnia 2022 r.
Podsumowując dotychczasowe wywody, Sąd uznał, że stwierdzone naruszenia art. 2 ust. 1, ust. 15 i ust. 15a ustawy oraz art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. stanowią wystarczającą podstawę do uchylenia wydanych w sprawie decyzji. Niemniej jednak w kontrolowanej sprawie nie sposób też nie zauważyć, że organ drugiej instancji wydał decyzję, w której nie odniósł się do wszystkich wyartykułowanych zarzutów odwołania. Sąd podziela powszechnie prezentowane w orzecznictwie stanowisko, że nieustosunkowanie się przez organ do twierdzeń uważanych przez stronę za ważne dla sposobu załatwienia sprawy narusza w sposób istotny zasadę przekonywania, sformułowaną w art. 11 K.p.a., wedle której organy powinny wyjaśniać zasadność przesłanek, jakimi kierują się przy załatwieniu sprawy, oraz zasadę wynikającą z art. 8 § 1 K.p.a., w myśl której organy administracji zobowiązane są prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, co wyraża się m.in. w podejmowaniu czynności zmierzających do dokonania wyczerpującej oceny wszystkich aspektów sprawy, w tym podnoszonych przez strony postępowania (por. wyrok NSA z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt II GSK 1758/12 oraz przywołane tam orzecznictwo, dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z uwagi na charakter ujawnionych naruszeń wskazać należy jeszcze na obowiązek organu odwoławczego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia na nowo sprawy i wydania decyzji wraz z uzasadnieniem swojego stanowiska. Zgodnie bowiem z ustanowioną w art. 15 K.p.a. zasadą dwuinstancyjności każda sprawa administracyjna winna podlegać dwukrotnemu merytorycznemu rozstrzygnięciu, przez dwa różne organy administracji publicznej. Natomiast brak w decyzji organu odwoławczego ustosunkowania się do zarzutów odwołania o kluczowym znaczeniu dla rozstrzygnięcia sprawy (rodzaju paliwa stałego oraz jednoznacznego określenia głównego źródła ogrzewania) uzasadnia uznanie, że decyzja została wydana z naruszeniem podstawowych zasad postępowania odwoławczego oraz z naruszeniem zasady dwuinstancyjności wynikającej z art. 15 K.p.a.
W tym stanie rzeczy, wobec stwierdzonego naruszenia przez organy przepisów prawa materialnego i prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd - na podstawie 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c oraz art. 135 P.p.s.a. - uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, o czym orzeczono w sentencji wyroku.
Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z treści uzasadnienia niniejszego wyroku. Rzeczą organu przy ponownym rozpatrywaniu sprawy będzie uwzględnienie przedstawionej oceny prawnej i usunięcie dostrzeżonych naruszeń prawa, z uwzględnieniem dokonanej przez Sąd wykładni przepisów ustawy i jednoznaczne ustalenie rzeczywistego źródła ogrzewania prowadzonego przez skarżącą gospodarstwa domowego, zgodnie z zasadami postępowania dowodowego.