Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez L. S. prowadzącego jako osoba fizyczna działalność gospodarczą pod firmą A w [...] było postanowienie Wojewody Opolskiego z 25 października 2011 r. uchylające postanowienie Starosty Prudnickiego z dnia 19 sierpnia 2011 r. i odmawiające wydania zaświadczenia na podstawie art. 217 § 2 ust. 2 K.p.a. w sprawie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Opolski wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zastosowania art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r., Nr 153 poz. 1270 ze zm. Dalej zwana P.p.s.a.).
Postanowieniem z dnia 13 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę L. S. na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a z uwagi na brak uiszczenia wpisu od skargi.
Wnioskiem dnia 2 marca 2012 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Do wniosku załączył dowód uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł przelanego na konto Sądu 16 lutego 2012 r.
Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że w przesłanej mu korespondencji sądowej dotyczącej trzech spraw prowadzonych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym nie spostrzegł zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Czytając ta korespondencje zwrócił uwagę jedynie na wezwanie do podpisania skargi. Brak wykonania zobowiązania Sądu w zakresie uiszczenia wpisu tłumaczył "roztargnieniem i chaosem między świątecznym".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a sąd na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi przywrócenie terminu. Natomiast w myśl art. 87 P.p.s.a. w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu, wniesionym w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, do sądu, w którym czynność miała być dokonana (§ 1), należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Podstawowymi przesłankami, które warunkują przywrócenie terminu jest zatem zachowanie wymogu formalnego z art. 87 § 1 powołanej ustawy oraz stwierdzenie uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego.
Zapis tego ostatniego przepisu oznacza, że strona, która uchybiła terminowi powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Przepis o przywróceniu terminu do dokonywania czynności procesowych nie może być przy tym interpretowany w sposób rozszerzający, gdyż zasadą jest dokonanie czynności w terminie. O braku winy strony można mówić gdy dokonanie czynności w ogóle (w sensie obiektywnym), było wykluczone, jak również w takich przypadkach, w których w danych okolicznościach nie można było oczekiwać od strony, by zachowała dany termin procesowy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 1999 r., sygn. akt I PKN 103/99, opubl. OSNP 2000/19/719).
W okolicznościach rozpatrywanej sprawy oceniając wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu nie sposób dopatrzyć się obiektywnych i niezależnych od strony przeszkód w terminowym opłaceniu skargi. Przypomnieć należy, że zarządzeniem Przewodniczącego z 22 grudnia 2011 r. wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie. Wezwania do wykonania powyższych zobowiązań doręczono stronie 27 grudnia 2011 r. na adres wskazany w skardze, do rąk dorosłego domownika w osobie żony skarżącego J. S. W zakreślonym tygodniowym terminie skarżący wykonał zobowiązanie w zakresie podpisania skargi, natomiast wpis uiścił dopiero 16 lutego 2012 r. Uchybienie terminu było zatem po pierwsze znaczne a po drugie nie wynikało z jakiś niezależnych od strony okoliczności.
Skarżący nie wskazał żadnych racjonalnych przeszkód uniemożliwiających mu wykonanie tego zobowiązania Sądu. Zwrócić należy uwagę, że strona miała świadomość obowiązku uiszczenia wpisu skoro dokonała przelewu odpowiedniej kwoty w dniu 16 lutego 2012 r. bez dodatkowego wezwania sądu i na dwa tygodnie przed przesłaniem do Sądu wniosku o przywrócenie terminu.
Dlatego argumentacja wniosku sprowadzająca się do roztargnienia i chaosu w okresie świat nie może być uzasadnieniem dla wyczerpania przesłanek z art. 86 § 1 P.p.s.a.
Zwrócić należy uwagę, że z akt administracyjnych wynika, iż skarżący jako osoba fizyczna prowadzi działalność gospodarczą i tym bardziej można od niego wymagać większej od przeciętnej staranności w prowadzonym postępowaniu administracyjnym lub sądowym, którego jest stroną.
Reasumując, podniesiona przez stronę okoliczność nie należy do uprawdopodabniających, iż uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nastąpiło bez jej winy.
Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie znajdując podstaw do zastosowania art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.