Uzasadnienie
Pismem z 31 stycznia 2022 r. M. M. (dalej: strona, skarżąca), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów Uniwersytetu [...] (dalej: organ), skargę na decyzję tego organu z [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Komisji Stypendialnej z [...], nr [...], odmawiającą przyznania stronie stypendium rektora dla najlepszych studentów.
Decyzją z [...], nr [...], Rektor Uniwersytetu [...] działając na podstawie art. 86 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 574), dalej: ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, w związku z § 31 ust. 1 Regulaminu świadczeń dla studentów i doktorantów Uniwersytetu [...] (Zarządzenie nr [...] Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...]), dalej: Regulamin świadczeń dla studentów i doktorantów Uniwersytetu [...], oraz art. 104 i 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm.), dalej: Kpa – uchylił objętą skargą decyzję ww Odwoławczej Komisji Stypendialnej w sprawie stypendium Rektora z [...], nr [...].
Decyzja ta, jak wynika z pisma procesowego pełnomocnika organu z 10 maja 2022 r., odebrana została przez skarżącą 4 kwietnia 2022 r. Powyższą okoliczność udokumentował potwierdzeniem odbioru ZPO. Organ oświadczył jednocześnie, że wobec tego, iż skarżąca w przewidzianym terminie nie złożyła odwołania od decyzji, to powoduje to w konsekwencji, że niniejsza decyzja jest ostateczna w rozumieniu art. 16 § 1 Kpa.
Nadto okoliczność tę potwierdził na rozprawie w dniu 17 maja 2022 r., pełnomocnik strony skarżącej, wnosząc przy tym o umorzenie postępowania oraz zasadzenie kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego.
Pełnomocnik organu na rozprawie w dniu 17 maja 2022 r., podtrzymał stanowisko zawarte w piśmie z 10 maja 2022 r. i wniósł o umorzenie postępowania
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329), zwanej dalej P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż te wskazane w § 1 pkt 1 i 2. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn", gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Tym samym do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia wyeliminowanie zaskarżonej decyzji przez organ w administracyjnym toku przed wyrokowaniem. Powoduje to bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W przedmiotowej sprawie, co wymaga przypomnienia, organ na podstawie art. 86 ust. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce uchylił zaskarżoną decyzję.
Zgodnie z przytoczoną podstawą prawną Rektor, w drodze decyzji administracyjnej, uchyla decyzję komisji stypendialnej lub odwoławczej komisji stypendialnej niezgodną z przepisami prawa. Nadto w razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że kwestionowana w skardze decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ w trybie art. 86 ust. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Potwierdza to znajdująca się w aktach administracyjnych sprawy decyzja tegoż organu z [...]. Tym samym w rozpoznawanej sprawie organ skorzystał z uprawnień danych przez wskazany przepis czyniąc bezprzedmiotowym postępowanie w sprawie ze skargi strony, eliminując w ramach samokontroli objęte nią rozstrzygnięciem już po jej wniesieniu.
Mając na uwadze fakt, iż decyzja ta doręczona została stronie skarżącej w dniu 4 kwietnia 2022 r. (k. 68 akt sądowych) i nie został wniesiony od niej środek zaskarżenia, decyzja ta, stała się ostateczna i prawomocna. Z tych względów postępowanie sądowe podlegało umorzeniu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie, gdy postępowanie z innych przyczyn (niż określone w pkt 1 oraz 2 – nieznajdujących zastosowania w sprawie) stało się bezprzedmiotowe. Toteż Sąd uznał, że zasadnym jest umorzenie postępowania sądowego, gdyż w następstwie wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji dalsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe.
Ponadto ponieważ w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.), zaś zgodnie z art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, to ich zwrot, zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a., przysługuje stronie skarżącej od organu także w razie umorzenia postępowania, mającego zastosowanie odpowiednio do sytuacji uchylenia zaskarżonego aktu poddanego kontroli sądowej po wniesieniu skargi, w ramach samokontroli regulowanej art. 86 ust. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce uchylił. Taka sytuacja w istocie w sprawie wystąpiła. O kosztach postępowania sądowego, obejmujących wpis od skargi w kwocie 200 zł, orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. art. 86 ust. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika ustalono zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a.