Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 stycznia 2013 r. B. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 13 grudnia 2012 r., nr [...]. Na mocy tej decyzji organ odwoławczy uchylił do ponownego rozpatrzenia decyzję organu pierwszoinstancyjnego, którym jest w tej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie opolskim, z dnia 25 października 2012 r., nr [...], nakazującą Z. M. rozbiórkę budynku gospodarczego-szopy usytuowanej na działce nr A. w [...] przy granicy z działką nr B..
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie.
Następnie pismem z dnia 9 maja 2013 r., złożonym do tut. Sądu w dniu 10 maja 2013 r. (data stempla pocztowego), skarżąca cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie podlega umorzeniu.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - powoływanej dalej jako P.p.s.a., skarżący może zrezygnować z sądowej kontroli, przez cofnięcie skargi. Oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi, co do zasady, jest wiążące dla sądu i w myśl art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., skutkuje umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego. Za niedopuszczalne Sąd uznaje cofnięcie skargi jedynie wtedy, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do powołanych powyżej przepisów, dokonane przez skarżącą w niniejszej sprawie cofnięcie skargi uznać należało za skuteczne. W piśmie z dnia 9 maja 2013 r. skarżąca wyraźnie bowiem oświadczyła, że cofa wniesioną skargę.
Jednocześnie, w ocenie Sądu, dokonane cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa. Poza tym, przyjdzie zważyć, że skarga została złożona na decyzję uchylającą decyzję organu pierwszej instancji i sprawa związana z rozbiórką budynku gospodarczego-szopy, będzie rozpoznana ponownie, w jej całokształcie. Nadto, zdaniem Sądu, przedmiotowe cofnięcie skargi nie spowoduje też utrzymania w mocy aktu dotkniętego nieważnością.
Wobec skutecznego cofnięcia skargi przyjąć należało, że w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Orzeczenie o kosztach, zawarte w punkcie 2 postanowienia, oparto o przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.