Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 lutego 2008 r. E. M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. W skardze zawarła zarzut pod adresem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - Inspektorat w O., dotyczący odmowy wypłacenia alimentów za październik 2007 r. przez w/w podmiot. W dalszej części skargi przywołała okoliczności sprawy, mające wskazywać - jej zdaniem - na nieprawidłowości jakich dopuścili się pracownicy ZUS O/[...] przy realizacji wezwania komorniczego z dnia 11 października 2007 r. o sygn. [...], co w konsekwencji doprowadziło do nie potrącenia należnych jej alimentów z emerytury R. M., za październik 2007 r. W konsekwencji powyższego, E. M. zwróciła do sądu administracyjnego o załatwienie sprawy i wypłacenie jej należnych alimentów za październik 2007 r. łącznie z należnymi odsetkami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) - zwaną dalej w skrócie: "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach.
W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 P.ps.a., a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4 spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach.
Zasada ta znajduje zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Skarżąca nie wskazała bowiem decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, które organy administracji publicznej wydały lub dokonały, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym. Przedstawione w skardze żądanie dotyczące wypłacenia alimentów za październik 2007 r. nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, która nie obejmuje rozstrzygania spraw z tego zakresu. Postępowanie w tych sprawach unormowane jest przez przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.), a w myśl art. 142 cytowanej ustawy, w zakresie nieuregulowanym w art. 139-141 ustawy, do egzekucji ze świadczeń pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego albo przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Obowiązek alimentacyjny jest świadczeniem wynikającym ze stosunku cywilnoprawnego, wobec czego mają do niego zastosowanie, w myśl przywołanego wyżej art. 142 ustawy, przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Zgodnie zaś z art. 2 Kodeksu, do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy.
W świetle art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Skoro zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, skargę tę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie przywołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.