Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opoluz 9 maja 2005 r., sygn. akt II SA/Op 93/05

Uzasadnienie

Skarżąca W. N. w dniu 31 grudnia 2004 r., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w której podniosła, że ze względu na zły stan zdrowia powinna otrzymywać rentę. Skarga ta została przekazana postanowieniem z dnia 17 stycznia 2005 r., z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu.

W związku powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi, ewentualnie przez nadesłanie odpisu, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności dotyczy skarga, określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego, nadesłanie odpisu skargi (poświadczonego za zgodność z oryginałem).

Skarżąca odpisała na wezwanie Sądu, pismem z dnia 21 marca 2005 r., w którym w dalszym ciągu podnosiła sprawę nie przyznania jej renty przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w O., do pisma załączyła kserokopię orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS nr [...]. Odpowiedź skarżącej nie zawierała wskazania numeru i daty zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi, ani ich odpisu, nie było też oznaczenia organu, którego działanie lub bezczynności dotyczy skarga oraz określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje

Skargę należało odrzucić.

Zakres działania sądów administracyjnych wyznacza pojęcie sprawy sądowoadministracyjnej i został on określony w art. 3 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.s.a.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy sąd orzeka w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.s.a.).

Sąd nie znajdując w skardze J. K. elementów pozwalających zakwalifikować, ją jako skargę z zakresu spraw sądowadministracyjnch, wezwał skarżącą do uzupełnienia jej braków formalnych.

Wymagania formalne skargi wskazane zostały w art. 57 § 1 p.s.a., a zatem powinna ona zawierać niezbędne elementy składowe pisma procesowego strony, a ponadto zawierać:

1. 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu prawnego lub czynności:
2. 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy:
3. 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

Jeśli skarga nie spełnia tych wymogów, Sąd wzywa stronę do ich uzupełnienia, jako braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.s.a.

Skarżąca nie uzupełniła wskazanych braków formalnych skargi, a w piśmie z dnia 21 marca 2005 r. potwierdziła, że ze względu na choroby oczekuje renty. Sprawa, którą opisała skarżąca, należy do tej kategorii spraw, których rozpatrywaniem zajmują się sądy powszechne, a nie sądy administracyjne. Sprawa opisywana przez skarżącą dotyczy bowiem renty, jest to sprawa z zakresu ubezpieczeń społecznych (art. 476 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego) i należy do właściwości Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, a zatem do sądu powszechnego.

W związku z powyższym Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.s.a., jako nie należącą do właściwości sądu administracyjnego.