Uzasadnienie
E. H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 20 grudnia 2017 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Zastępcy Burmistrza Nysy z dnia 18 lipca 2017 r., nr [...], odmawiającej skarżącej przyznania świadczenia pieniężnego – bonu wychowawczego w kwocie 500 zł na dziecko S. G., na okres od 1 lipca 2017 r. do dnia 31 grudnia 2017 r.
Zaskarżona decyzja, jak również decyzja organu I instancji zostały podjęte w oparciu m.in. o przepisy uchwały Rady Miejskiej w Nysie z dnia 12 października 2016 r., Nr XXV/381/16, która to uchwała, ustanawia świadczenie pieniężne – bon wychowawczy, a w załączniku - określa Regulamin szczegółowych zasad przyznawania i wysokość świadczeń.
Urzędowo jest Sądowi znane, że opisana uchwała Rady Miejskiej w Nysie z dnia 12 października 2016 r., Nr XXV/381/16 w sprawie wprowadzenia na terenie Gminy Nysa świadczenia pieniężnego – "bonu wychowawczego", została zaskarżona do tut. Sądu i stanowi przedmiot sprawy o sygn. akt II SA/Op 67/17. W przywołanej sprawie, w dniu 27 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu stwierdził m.in. nieważność zaskarżonej uchwały w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne należało zawiesić.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu utrzymująca w mocy decyzję Zastępcy Burmistrza Nysy z dnia 18 lipca 2017 r., nr [...], odmawiająca skarżącej przyznania świadczenia pieniężnego – bonu wychowawczego w kwocie 500 zł miesięcznie na dziecko S. G., na okres od 1 lipca 2017 r. do dnia 31 grudnia 2017 r.
Jednocześnie przed tut. Sądem zawisła sprawa ze skargi E. H. i Rzecznika Praw Obywatelskich na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 12 października 2016 r., Nr XXV/381/16 w sprawie wprowadzenia na terenie Gminy Nysa świadczenia pieniężnego – "bonu wychowawczego", która to sprawa nie została jeszcze prawomocnie zakończona (sygn. akt II SA/Op 67/17).
Okoliczność powyższa wpływa znacząco na przebieg niniejszego postępowania sądowego, gdyż od wyniku postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Op 67/17, zależy ocena legalności decyzji Kolegium, utrzymującej w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji o odmowie przyznania świadczenia pieniężnego – "bonu wychowawczego". Na zapisy m.in. wyżej wymienionej uchwały powołały się bowiem organy w niniejszej sprawie, przywołując przepisy te, jako uzasadnienie odmowy przyznania świadczenia. Ponadto, regulacje uchwały stanowią podstawę większości zarzutów podnoszonych w skardze wywiedzionej w niniejszej sprawie, wobec czego kwestia ważności uchwały ma istotne znaczenia z punktu widzenia rozpatrywania skargi.
Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawiony w wyroku z dnia 24 września 2014 r., zgodnie z którym przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (sygn. akt II GSK 2189/13, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie jest zatem możliwe rozpoznanie skargi w przedmiocie prawidłowości przedmiotowej decyzji, w sytuacji gdy kontroli Sądu poddana została uchwała, której zapisy stanowią podstawę zarzutów tejże skargi i jednocześnie stanowią podstawę prawną zaskarżonej decyzji.
Wobec tego, że w sprawie o sygn. akt II SA/Op 67/17 wydany wyrok stwierdzający nieważność uchwały – nie jest jeszcze prawomocny, a rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku tego właśnie postępowania sądowoadministracyjnego, Sąd na podstawie przywołanego wyżej art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postanowił zawiesić z urzędu toczące się postępowanie sądowe.
W tym stanie rzeczy, orzeczono jak w sentencji.