Uzasadnienie
Skarżąca K. G. w dniu 4 lutego 2004r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej. Skarga ta w dniu 16 lutego 2004 r. została przekazana według właściwości miejscowej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu.
Pismem z dnia 18 lutego 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wezwał skarżącą do uzupełnienia skargi.
W uzupełnieniu skargi skarżąca w piśmie z dnia 19 lutego 2004r. (doręczonym w dniu 24 lutego 2004 r.) wskazała, że skarga dotyczy pięciu decyzji Ośrodka Pomocy Społecznej w G., w tym decyzji z dnia [...], Nr [...].
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., wskazało, że zaskarżony przez K. G. akt, jest decyzją wydaną przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w G. w sprawie przyznania skarżącej świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego. Skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, poprzez złożenie odwołania od niniejszej decyzji do organu II instancji, z tej przyczyny Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi.
Pozostałe cztery, zaskarżone przez K. G., decyzje są przedmiotem odrębnych postępowań przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Zaskarżona decyzja jest decyzją organu I instancji, od której nie wniesiono odwołania do organu II instancji, czyli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. Prawo wniesienia odwołania wynikało z art. 127 § 1 kpa w związku z art. 43 ust. 1 oraz art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zm.).
Skarga zatem na decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w G. w sprawie przyznania Pani K. G. świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego, jako skarga na akt I instancji, była niedopuszczalna.
Wobec powyższego skargę na podstawie art. 58 §1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako niedopuszczalną należało odrzucić i orzec jak w sentencji postanowienia.