Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 listopada 2017 roku starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu umorzył postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowił dla M. K. radcę prawnego jako pełnomocnika z urzędu.
Pismem z dnia 19 stycznia 2018 roku Wicedziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w P. wyznaczyła radcę prawnego K. B. jako pełnomocnika skarżącego z urzędu.
Pismem z dnia 29 marca 2018 roku radca prawny K. B. podtrzymała stanowisko skarżącego i rozwinęła argumentację w sprawie oraz wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 480 zł + VAT na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 roku, poz. 265).
Z akt sprawy wynika, że na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu w dniu 6 kwietnia 2018 roku stawiła się w imieniu skarżącego radca prawny K. B., która podtrzymała wnioski i twierdzenia zawarte w skardze oraz w złożonym piśmie procesowym.
Wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", wyznaczony adwokat lub radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów lub radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W tym względzie należy zaznaczyć, że powołane przez pełnomocnika strony skarżącej rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 roku, poz. 265), nie znajduje w niniejszym przypadku zastosowania, gdyż nie dotyczy pomocy udzielonej z urzędu. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 roku, poz. 1715), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 roku.
Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 2016 roku opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – opłatę maksymalną obliczoną na podstawie § 8, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł c) w innej sprawie – 240 zł.
W rozpoznawanej sprawie, wyznaczona z urzędu pełnomocnik sporządziła i wniosła w imieniu skarżącego pismo procesowe w sprawie i stawiła się w jego imieniu na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu. Uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika z urzędu (§ 4 ust. 2 rozporządzenia z 2016 roku), należało przyznać za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu stronie skarżącej przed sądem pierwszej instancji opłatę w wysokości [...] zł zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 c) rozporządzenia z 2016 roku. Opłatę za udzielenie pomocy prawnej stronie skarżącej podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o kwotę [...] zł.
Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) oraz § 4 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia z 2016 roku, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ R. Talaga