Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 czerwca 2013 r. odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy.
Pismem z dnia 30 czerwca 2013 roku profesjonalny pełnomocnik skarżącej, będący radcą prawnym, wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego na wyżej opisane postanowienie referendarza sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje
W myśl art. 259 § 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz. 1270) od zarządzeń i postanowień wydanych przez referendarza sądowego co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy przysługuje sprzeciw do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Tym samym w przedmiotowej sprawie właściwym środkiem zaskarżenia postanowienia referendarza sądowego z dnia 17 czerwca 2013 r. był sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, a nie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zażalenie z dnia 30 czerwca 2013 r. wniesione przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącej jest więc niedopuszczalne i na mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało je odrzucić.
/-/ E.Podrazik