Uzasadnienie
W dniu 12 listopada 2012 r. A. C. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Firma P. – H. "X" A. C. z siedzibą w P., reprezentowany przez radcę prawnego – M. O. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...].
Do skargi załączone zostało pełnomocnictwo udzielone przez A. C. radcy prawnemu M. O. do reprezentowania skarżącego "przed sądami wszystkich instancji oraz przed wszelkimi organami w sprawach cywilnych, administracyjnych i innych" (k. 9 akt sądowych). Zarządzeniem z dnia 30 listopada 2012 r., zobowiązano pełnomocnika skarżącego – radcę prawnego M. O. do uzupełnienia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi bądź jego uwierzytelnionego odpisu. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi w dniu 6 grudnia 2012 r. na wskazany w skardze i pełnomocnictwie adres (k. 18 akt sądowych). W zakreślonym terminie, do dnia 13 grudnia 2012 r., brak formalny nie został uzupełniony.
Pełnomocnik skarżącego zwrócił się z wnioskiem z dnia 8 stycznia 2013 r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, powołując się na dolegliwości uniemożliwiające mu realizację żądania Sądu w wyznaczonym terminie. Do wniosku dołączył pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu w sprawie ze skargi na wyżej opisaną decyzję (k. 22 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 9 stycznia 2013 r. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Odpis postanowienia z uzasadnieniem został doręczony stronom i uczestnikom postępowania. Żadna ze stron nie wniosła zażalenia na postanowienie z dnia 9 stycznia 2013 r., które jest ostateczne od dnia 6 lutego 2013 r. (k. 44, 97 akt sądowych).
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik procesowy uczestnika postępowania "Y" sp. z o.o. spółka komandytowa. wniósł m.in. o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) wobec nieuzupełnienia istotnych braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie.
Na rozprawie w dniu 6 września 2013 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał wnioski zawarte w skardze, natomiast pełnomocnik uczestnika wniósł, jak w odpowiedzi na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.
Stosownie do treści art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Co do zasady, przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozostawiają stronom i ich organom lub przedstawicielom ustawowym prawo wyboru w zakresie sposobu reprezentacji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W myśl art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a. do skargi wnoszonej przez pełnomocnika należy dołączyć dokument z którego wynika jego umocowanie (pełnomocnictwo) do dokonania tej czynności. Nieprzedłożenie pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi. W przypadku tego rodzaju braków przewodniczący wzywa do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia (art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie brak formalny w postaci nieprzedłożenia odpowiedniego pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu przez skarżącego do wniesienia skargi i reprezentowania skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie został przez stronę usunięty w terminie. Natomiast przedłożenie pełnomocnictwa po upływie terminu ustawowego jest zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynnością prawnie bezskuteczną w odniesieniu do oceny stanu faktycznego przy wnoszeniu skargi, a zatem taką, która nie mogła doprowadzić do usunięcia braków formalnych i wywierać może skutki tylko na przyszłość, a zatem do innych czynności procesowych niż wniesienie skargi. Dodać należy, że Sąd jest związany wydanym prawomocnym postanowieniem z dnia 9 stycznia 2013 r. (art. 164, art. 170 p.p.s.a.) i nie zachodziły przesłanki ustawowe do jego uchylenia lub zmiany w trybie art. 165 p.p.s.a.
Ponadto Sąd zauważa, że w sprawie nie było podstaw do zastosowania art. 44 p.p.s.a., bowiem tymczasowe dopuszczenie pełnomocnika do podjęcia naglącej czynności (§ 1) z możliwością zatwierdzenia czynności przez stronę (§ 2) nie może być stosowane zamiast lub obok wezwania pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa. Przepisy te odnoszą się bowiem do czynności procesowych, a więc trwającego postępowania sądowego. Stąd też nie mogą służyć usuwaniu braków formalnych przy wnoszeniu skargi. (por. orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego: wyrok z dnia 27 lipca 2005 r. sygn. akt I FSK 123/05, postanowienie z dnia 12 grudnia 2005 r. sygn. akt I GSK 2703/05 – dostępne w Internecie: http://orzeczenia.nsa.pl).
W tym miejscu Sąd nadmienia również, że obowiązek zwrotu wpisu powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia w przedmiocie odrzucenia pisma lub umorzenia postępowania z powodu jego cofnięcia; orzeczenie o zwrocie uiszczonego przez stronę skarżącą wpisu nastąpi z urzędu w osobnym rozstrzygnięciu, wydanym na podstawie art. 232 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, wobec nieuzupełnienia (w terminie) braków formalnych skargi, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.