Uzasadnienie
M. F. w dniu 14 grudnia 2016 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2016r. nr [...] w przedmiocie ustalenia na wniosek [...] sp. z o.o. lokalizacji inwestycji celu publicznego dla istniejącej elektroenergetycznej sieci kablowej średniego napięcia zlokalizowanej na części działki nr [...] ark. [...] oraz części działek nr [...], [...], [...], [...], [...],[...], [...], [...], [...] ark. [...] obręb N., położonych w P. przy ul. [...].
W skardze skarżąca wskazała, że decyzja nie została doręczona na jej adres zamieszkania, a odbierający przekazał jej to pismo dopiero w dniu 10 grudnia ponieważ nie był wcześniej w stanie doręczyć jej tego pisma.
Zgodnie z 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Zważywszy, że skarżącej doręczono zaskarżoną decyzję w dniu w dniu 2 listopada 2016 r. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął skarżącej w dniu 2 grudnia 2016 r.
Zauważyć w tym miejscu trzeba, że wprawdzie skarżąca skierowanej do niej decyzji organu II instancji nie odebrała osobiście, lecz uczyniła to osoba będąca jej pełnomocnikiem pocztowym (C. K. –k. 26 akt organu II instancji).
Zgodnie zaś z art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1113) operator pocztowy może przyjąć od adresata pisemne oświadczenie o udzieleniu innej osobie pełnomocnictwa do odbioru przesyłek lub przekazów pocztowych, zwanego "pełnomocnictwem pocztowym". Z kolei zgodnie z art. 37 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo pocztowe przesyłka pocztowa, jeżeli nie jest nadana na poste restante, może być wydana ze skutkiem doręczenia m.in. przedstawicielowi ustawowemu adresata lub pełnomocnikowi adresata upoważnionemu na podstawie pełnomocnictwa udzielonego na zasadach ogólnych lub na podstawie pełnomocnictwa pocztowego.
Powyższe pozwala uznać powyższe doręczenie za skutecznie dokonane z dniem 2 listopada 2016 r.
Co za tym idzie wniesienie skargi w dniu 14 grudnia 2016 r. nastąpiło z uchybieniem ustawowego, określonego w powołanym wyżej przepisie terminu, a jednocześnie skarżąca nie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Dlatego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 P.p.s.a. odrzucił skargę M. F. wniesioną w niniejszej sprawie, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.
/-/ T. Świstak