Uzasadnienie
Skarżący L. Ch. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym ustanowienie adwokata i zwolnienie od kosztów sądowych.
Odnosząc się do żądania wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wyjaśnić należy, że strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, nie ma obowiązku uiszczania opłat sądowych – art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W postępowaniu sądowoadministracyjnym skargę opatrzono symbolem "6335" opisywanym przez załącznik nr 1 do zarządzenia Prezesa NSA z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych jako sprawa z zakresu zatrudnienie i sprawy bezrobocia.
W konsekwencji uznać należy, że Skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia, zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Tym samym w okolicznościach niniejszej sprawy żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe. Dlatego, bez względu na sytuację majątkową i rodzinną Wnioskodawcy, należało odmówić mu prawa pomocy w tym zakresie.
Na podstawie oświadczenia majątkowego oraz dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych ustalono, że Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Zamieszkuje w budynku o pow. 80m², który jest posadowiony na działce o pow. 1.400m². Wnioskodawca utrzymuje się ze świadczeń rentowych w wysokości 702,69zł brutto miesięcznie. Miesięczne stałe koszty utrzymania bez wydatków na zakup żywności i środków czystości określił na kwotę około 530zł (energia elektryczna - 60zł, woda - 40zł, telefon - 45zł, podatek od nieruchomości – 17zł, zakup opału 125zł, leki i leczenie około 200zł). Skarżący nie posiada wartościowych przedmiotów czy oszczędności.
Sytuacja majątkowa i rodzinna Wnioskodawcy uzasadniają ocenę, że nie jest on w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. Wysokość dochodu Wnioskodawcy nie przewyższa kosztów utrzymania koniecznego dla jednej osoby. Zatem odmowa przyznania prawa pomocy powodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 i 2 w związku z art. 239 pkt 1 lit b, a także na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ S. Michalski