Uzasadnienie
D. C. w dniu 3 stycznia 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu, pismo datowane na dzień 3 stycznia 2017 i oznaczone jako "skarga" oraz zawierające oznaczenie numeru sprawy: [...]. W uzasadnieniu skarżąca podała, iż skargę składa na podstawie art. 232 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz przytoczyła argumentację na okoliczność wadliwego, w jej ocenie, sposobu załatwienia jej wniosku o przyznanie zasiłku przez pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. oraz Prezes i członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Mając powyższe na uwadze skarga została przez Sąd zadekretowana jako skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2016 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania pomocy z przeznaczeniem na opłacenie zakupu żywności, energii elektrycznej, wody, baterii, opłatę za dzierżawę, abonament RTV, naprawę szyby w oknie.
Powyższa decyzja została doręczona skarżącej w dniu 3 grudnia 2016r., co wynika z załączonego do akt administracyjnych druku pocztowego potwierdzenia jej odbioru.
Zgodnie z 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Zważywszy, że skarżącej doręczono zaskarżoną decyzję w dniu 3 grudnia 2016 r., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 2 stycznia 2017 r. Zatem wniesienie skargi w dniu 3 stycznia 2017 r. (stosowna adnotacja, iż skarga wniesiona bezpośrednio w siedzibie Kolegium zamieszczona została na prezentacje wpływu) nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu, określonego w powołanym wyżej przepisie. Ponadto strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 P.p.s.a. odrzucił skargę D. C. wniesioną w niniejszej sprawie, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.
Mając na uwadze, iż jako podstawę prawną przedmiotowego pisma skarżąca powołała przepis art. 232 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego wyjaśnić należy, iż tryb rozpatrywania petycji, wniosków i skarg w przypadku postępowania administracyjnego określają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w Dziale VIII zatytułowanym "Skargi i wnioski". Skarga, o której stanowi art. 227 Kodeksu, nie jest tożsama ze skargą, o której mowa w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego ani sądowoadministracyjnego. Strona niezadowolona ze sposobu załatwienia jej sprawy przez organ może złożyć skargę do organu właściwego – organu wyższego stopnia, a postępowanie prowadzone w tym trybie nie kończy się wydaniem rozstrzygnięcia (aktu), na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Zatem i skarga wniesiona na podstawie ww. przepisów Kodeksu zostałaby przez Sąd odrzucona jako niedopuszczalna.
/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak