Uzasadnienie
Wniesioną w dniu 05 sierpnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargą J. M. zaskarżył uchwałę Rady Gminy W. z dnia (...) maja 2014 r. mocą której Rada Gminy, działają w oparciu o przepis art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej jako "K.p.a.", postanowiła uznać skargę J. M. z dnia (...) marca 2014 r. na działanie Sołtysa wsi D. i Wójta Gminy W. ze bezzasadną. Uzasadniając wniesioną skargę skarżący wyjaśnił, że pismem z dnia (...) marca 2014 r. wniósł do Rady Gminy skargę na działanie Sołtysa wsi D. oraz przedstawił argumentację wskazującą na konieczność zapewnienia mu udziału w zebraniach wiejskich wsi D. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy W/ działając w imieniu Rady Gminy wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego.
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r.. 270., ze zm..), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym przepis art. 3 § 2 powołanej powyżej ustawy precyzuje, że sądy orzekają w sprawach skarg na podejmowane przez organy decyzje administracyjne, postanowienia oraz akty i czynności wymienione w powyższym przepisie.
Jak wynika z akt sprawy J. M. wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy W, podjętą na podstawie art. 229 pkt 3 K.p.a., a więc na uchwałę podjęta w ramach wniesionej przez niego skargi na działanie Sołtysa oraz Wójta. Okoliczność powyższą potwierdza również analiza pisma inicjującego postępowania – pisma z dnia (...) marca 2014 r. (k. 1 akt administracyjnych) oraz wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargi.
W powyższym świetle należy zauważyć, że skarga wniesiona do organu w niniejszej sprawie nosi znamiona skargi powszechnej, uregulowanej w art. 227 K.p.a. Przedmiotem takiej skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skargi tego rodzaju są załatwiane w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno – techniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy.
W przedmiotowej sprawie wniesiona skarga została rozpatrzona zgodnie z procedurą skargową uregulowaną w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, a następnie organ udzielił skarżącemu odpowiedzi doręczając mu podjętą uchwałę, uznającą skargę na postępowanie Sołtysa oraz Wójta za bezzasadną. Co istotne, sąd nie ma możliwości skontrolowania legalności tej uchwały albowiem postępowanie w sprawie skarg i wniosków z działu VIII K.p.a. nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Skarga do sądu administracyjnego na uchwałę organu samorządu terytorialnego podjętą w wyniku rozpatrywania skargi wniesionej w tym trybie, jest niedopuszczalna.
Zauważyć bowiem należy, że rozpatrywanie skargi na nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy lub ich pracowników, wniesionej w trybie art. 227 k.p.a., nie podlega kognicji sądów administracyjnych (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. akt II OSK 2389, Baza NSA).
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił.
/-/ M. Kwiecińska