Uzasadnienie
M. K., J. G., W. D., S. S., A. P. i E. P. reprezentowaniu przez radcę prawnego M. W. w dniu 12 stycznia 2009r. wnieśli do Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] listopada 2009r. w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej w miejscowości Ch. na działce nr [...]. Do skargi dołączono pełnomocnictwo podpisane przez wszystkich skarżących oraz dowód uiszczenia wpisu od skargi na kwotę 500 zł.
Pismem z 18 lutego 2009r. pełnomocnik skarżących został wezwany do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy wszyscy skarżący są współwłaścicielami jednej nieruchomości, czy też każdemu z nich przysługuje przymiot właściciela odrębnej nieruchomości. Sąd wyjaśnił, że w sytuacji ostatnio wymienionej pełnomocnik skarżących winien wskazać, od którego ze skarżących pochodzi uiszczony wpis od skargi w kocie 500 zł. W odpowiedzi pełnomocnik skarżących wskazał, że skarżący nie są współwłaścicielami jednej nieruchomości, każdy z nich jest właścicielem lub współwłaścicielem odrębnej nieruchomości.
Jednocześnie podał, że wpis od skargi został uiszczony przez E. P. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 214 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) pisma wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne (współuczestnictwo materialne), podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku.
W niniejszej sprawie ustalono, że uprawnienia lub obowiązki poszczególnych skarżących nie są wspólne, ponieważ nie są oni współwłaścicielami jednej nieruchomości. Sprawa lokalizacji stacji bazowej telefonii komórkowej dotyczy zatem każdego ze skarżących z osobna. Dlatego na każdym ze skarżących ciąży obowiązek uiszczenia wpisu od wniesionej skargi. Zważywszy jednak, że skargę w imieniu wszystkich skarżących wniósł radca prawny winien był - w myśl przepisu art. 221 p.p.s.a. - opłacić ją bez wezwania Sądu. W przypadku nieopłacenia skargi odrzuca się ją, pod warunkiem, że podlegała opłacie stałej.
Skoro więc pełnomocnik skarżących uiścił wpis stały w kwocie 500 zł jedynie od skargi E. P., skargi pozostałych skarżących należało jako nieopłacone odrzucić na podstawie art. 221 p.p.s.a.
/-/ B. Kamieńska