Uzasadnienie
Skarżący P. C. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości.
W uzasadnieniu wniosku o prawo pomocy skarżący argumentował, że jest kawalerem i nie ma żadnych osób na swoim utrzymaniu. Mieszka w domu o powierzchni [..] m² po rodzicach, na działce o powierzchni [...] m² we wsi S. Posiada nadto budynek gospodarczy. Oświadczył, że utrzymuje się z renty w wysokości [...] zł miesięcznie, jest osobą schorowaną. Nie może zatem pracować. Podał, że prócz renty nie posiada innych źródeł dochodu. Nadto wnioskodawca wyszczególnił swoje koszty miesięcznego utrzymania i wskazał, że na lekarstwa wydaje 20 zł, podatek od nieruchomości 20 zł, środki czystości 40 zł, wywóz odpadów 13 zł, prąd 50 zł, wodę 10 zł, żywność 300 zł oraz na ratę pożyczki za opał 160 zł.
W świetle przepisu art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego utrzymania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić wszystkich należności sądowych (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci).
Sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącego przedstawiona we wniosku o prawo pomocy uzasadnia ocenę, że nie jest on w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na najniższe nawet koszty postępowania sądowego. Jego miesięczny dochód, wedle zasad doświadczenia życiowego, z trudem wystarcza na zaspokojenie koniecznych wydatków bieżącego utrzymania związanych z pokryciem kosztów mieszkania, żywności. Stan zdrowia uniemożliwia podjęcie pracy, a posiadany majątek nieruchomy wykorzystuje na zaspokojenie swoich potrzeb mieszkaniowych.
Wobec powyższego, poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie spowoduje uszczerbek w niezbędnych wydatkach koniecznego utrzymania skarżącego, a w konsekwencji prowadzi do ograniczenia prawa do sądu. W tym stanie rzeczy należało przyznać prawo pomocy i zwolnić wnioskodawcę od kosztów sądowych niniejszego postępowania.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska