Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2013 r. tutejszy Sąd uchylił bliżej opisaną w rubrum niniejszego postanowienia decyzję, a w punkcie II zasadził od organu II instancji na rzecz skarżącego kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, jednakże wskutek oczywistej omyłki – błędu rachunkowego w rozstrzygnięciu w przedmiocie kosztów wpisano kwotę liczbowo i słownie: [...] zł. Natomiast w punkcie III określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana (k. 114). W sporządzonym następnie uzasadnieniu w części dotyczącej kosztów postępowania zawarto błędny zapis "(punkt III sentencji)". Ponadto w części uzasadnienia dotyczącej wykonania zaskarżonej decyzji zawarto błędny zapis "(punkt II sentencji)" (k. 123v). Zapisy dotyczące określenia punktów sentencji stanowią oczywistą omyłkę pisarską, którą należało sprostować z urzędu.
Co się tyczy omyłki w rozstrzygnięciu co do określenia kwoty zasądzonych od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, stwierdzić należy, że omyłka ta ma charakter oczywistego błędu rachunkowego. Jak to wynika z uzasadnienia rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, sąd uwzględnił wysokość kosztów sądowych uiszczonych przez stronę (k. 123v). Natomiast z akt postępowania wprost wynika, że strona uiściła w sprawie kwotę 300 zł tytułem wpisu od skargi, z czego nadpłata w kwocie 100 zł została stronie zwrócona postanowieniem z dnia 9 stycznia 2013 r. (k. 26, 31), ponadto przedstawiła dowód uiszczenia opłaty od pełnomocnictwa dla adwokata wnoszącego skargę (k. 11, 12).
W konsekwencji suma poniesionych kosztów sądowych i kosztów reprezentacji strony w postępowaniu przez pełnomocnika procesowego (na etapie wnoszenia skargi) wynosi [...] zł (200 zł wpisu od skargi i [...] zł kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika: [...] zł stawki minimalnej wynagrodzenia adwokata oraz 17 zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa), a nie [...] zł. Na powyższy stan rzeczy jednoznacznie wskazuje kontekst poszczególnych wyrażeń zawartych w sentencji i uzasadnieniu wyroku odniesiony do dokumentów zawartych w aktach postępowania. Wobec tego również przedmiotowy błąd rachunkowy, mający charakter oczywistej omyłki, wymagał sprostowania z urzędu.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
/-/ W.Batorowicz