Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2001r., nr [...], na podstawie art. 4 ust. 1, art. 4a, art. 2a ust. 1 pkt 2 i 2b, art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. z 1998r., nr 64, poz. 414 z późn. zm.), w związku z art. 104 kpa. Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. Filia W. odmówił przyznania zasiłku stałego M. P. jako osobie opiekującej się dzieckiem uprawnionym do zasiłku pielęgnacyjnego. Organ ustalił, że rodzina Wnioskodawcy spełnia kryteria dochodowe przewidziane w art. 4 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, jednakże nie ma konieczności sprawowania przez Wnioskodawcę stałej opieki nad dzieckiem D. P., jak tego wymaga art. 27 ust. 1 ustawy. Na potwierdzenie tej okoliczności powołano się w uzasadnieniu decyzji na postanowienie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności z dnia [...] listopada 2001r., nr [...], w którym stwierdzono, że stan zdrowia D. P. nie powoduje konieczności sprawowania stałej, bezpośredniej i osobistej pielęgnacji.
W odwołaniu od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. Filia W., M. P. wskazał na urazy emocjonalne wnuka D. i wniósł o ponowne przeprowadzenie badań psychologicznych przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2002r., nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001r., nr 79, poz. 856 z późn. zm.), art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa, w związku z art. 27 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej. Organ uznał, że nie ma powodów do kwestionowania decyzji organu I instancji, wydanej na podstawie orzeczenia Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności z dnia 13.11.2001r., które zostało wydane przez kompetentny zespół specjalistów. Ponadto organ wskazał, ze od 1 stycznia 2002r. D.P.nie jest już uprawniony do otrzymywania zasiłku pielęgnacyjnego, wobec czego odpadła przyczyna przyznania zasiłku stałego dla M.P..
W skardze na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego M. P. powołał te same argumenty co w odwołaniu podnosząc jednocześnie, że przewodniczący składu orzekającego – P. M. nie był zorientowany w sprawie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało w całości swą dotychczasową argumentację, podnosząc, że Skarżący nie przedstawił żadnego dowodu podważającego treść postanowienia Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności z dnia [...].11.2001r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga nie jest zasadna.
W sprawie nie było sporne, że rodzina M. P. spełnia kryteria określone w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. z 1998r., nr 64, poz. 414 z późn. zm.). W niniejszej sprawie żądano przyznania zasiłku stałego na podstawie art. 27 ustawy, który stanowi, że zasiłek stały przysługuje osobie zdolnej do pracy, lecz nie pozostającej w zatrudnieniu ze względu na konieczność sprawowania opieki nad dzieckiem wymagającym stałej pielęgnacji, polegającej na bezpośredniej, osobistej pielęgnacji i systematycznym współdziałaniu w postępowaniu leczniczym, rehabilitacyjnym oraz edukacyjnym, jeżeli dochód rodziny nie przekracza półtorakrotnego dochodu określonego zgodnie z art. 4, a dziecko ma orzeczoną niepełnosprawność wraz ze wskazaniami, o których mowa w art. 6b ust. 3 pkt 7 i 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776 z późn. zm.) Kwestii tej dotyczyło podważane przez Skarżącego postanowienie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności z dnia [...].11.2001r., w którym stwierdzono, że stan zdrowia D. P. nie powoduje konieczności sprawowania opieki polegającej na stałej, bezpośredniej i osobistej pielęgnacji i systematycznym współdziałaniu w postępowaniu leczniczym oraz rehabilitacyjnym w zakresie uniemożliwiającym podjęcie zatrudnienia przez osobę ubiegającą się o zasiłek stały. Orzeczenie to zostało wydane w trybie określonym przez art. 27 ust. 2b ustawy o pomocy społecznej, w brzmieniu z dnia wydania przedmiotowego postanowienia.
Sąd stwierdza ponadto, że treść powyższego postanowienia jest zgodna z ustaleniami zawartymi w opiniach biegłych lekarzy wydanych w sprawie toczącej się przed Rejonowym Sądem Pracy i Ubezpieczeń Społecznych przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności o ustalenie niepełnosprawności (sygn. akt X.1.U.1964/04). Zarówno opinia komisyjnego badania przez biegłych lekarzy z [...]września 2003r., jak i z [...] października 2003r. oraz z [...] kwietnia 2004r. potwierdzają ustalenia dokonane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w dniu [...].11.2001r.
Wobec powyższego, a także z uwagi na fakt, że Skarżący nie przedstawił żadnych wiarygodnych dowodów mogących poddać w wątpliwość badania wykonane w ramach postępowania przed organem I instancji, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi i dlatego należało ją oddalić, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270).
/-/ D. Rzymyniak- /-/ J. Stankowski /-/ M. Dybowski
Owczarczak
JFS