Uzasadnienie
Prezydent Miasta decyzją z [...] kwietnia 2015r. na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267) w związku art. 14 i 106 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2015r. poz. 163 ze zm.) po rozpatrzeniu sprawy z wniosku z 01 kwietnia 2015r. Pana A. G. umorzył postępowanie w sprawie przyznania pomocy finansowej na uregulowanie zaległości czynszowych od stycznia 2011r. do stycznia 2015r., gdyż sprawa została zakończona ostatecznymi decyzjami organów administracji oraz prawomocnymi wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
Na skutek odwołania wniesionego przez Pana A. G. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu decyzją z 30 września 2015r. na podstawie art. 127 § 2 kpa oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 14 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2015r., poz. 163 ze zm.) utrzymało zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy.
W motywach rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że sprawa przyznania pomocy finansowej na spłatę zaległości czynszowych za okres od 01 stycznia 2011r. do lipca 2011 r. została ostatecznie i prawomocnie rozstrzygnięta odmowną decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] sierpnia 2011r., którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] grudnia 2011r. Nr [...] utrzymało w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 4 kwietnia 2012r. (sygn. akt II SA/Po 186/12) oddalił skargę na powyższą decyzję Kolegium. Następnie organ administracji wskazał kolejne rozstrzygnięcia organów administracji I i II instancji dotyczące żądania spłaty zaległości czynszowych za dalsze okresy aż do stycznia 2015r. a także wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w tych sprawach. Kolegium argumentowało, że wnioskowana potrzeba finansowa była już przedmiotem postępowania przed organami administracji oraz Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, zatem ponowne jej rozpoznanie skutkowałoby naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, a w konsekwencji nieważność decyzji (art. 156 §1 pkt 3 kpa).
Zgodnie z art. 105 § 1 kpa w przypadku, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe organ administracji państwowej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.
Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] września 2015r. wniósł Pan A.G. domagając się jej uchylenia w całości.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu skarżący podtrzymał swoją skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga okazała się niezasadna.
Zasadnie organy obu instancji przyjęły, że sprawa z wniosku skarżącego z 01 kwietnia 2015r. o przyznanie pomocy finansowej na uregulowanie zaległości czynszowych w miesiącach od stycznia 2011r. do lipca 2011r. została ostatecznie rozpoznana decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] grudnia 2011r. Następnie prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 04 kwietnia 2012r., sygn. akt II SA/Po 186/12 oddalającym skargę.
Kolejne wnioski o spłatę zaległości czynszowych za dalsze okresy od sierpnia 2011 r. do stycznia 2015r. zostały załatwione przez organy administracji obu instancji decyzjami SKO z [...] grudnia 2014r. ([...]); z [...] listopada 2014r. ([...]); z [...] października 2014r. ([...]); z [...] listopada 2014r. ([...]); z [...] lutego 2015r. ([...]), na którą skargę A. G. oddalił Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 12 sierpnia 2015r. (II SA/Po 345/15); z dnia [...] marca 2015r. ([...]), na którą skargę oddalił Sąd wyrokiem z 3 czerwca 2015r. (II SA/Po 409/15) oraz decyzją Kolegium z dnia [...] kwietnia 2015r. ([...]), na którą skargę oddalił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 12 sierpnia 2015r. (II SA/Po 505/15), decyzją Kolegium z [...] maja 2015r. ([...]), na która skargę oddalił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu z 16 września 2015r. (sygn. akt II SA/Po 575/15).
Wniosek Skarżącego z 01 kwietnia 2015r. będący przedmiotem niniejszego postępowania, dotyczy więc sprawy prawomocnie zakończonej. Zasada trwałości decyzji zawarta w art. 16 §1 Kpa sprzeciwia się powtórnemu prowadzeniu postępowania w sprawie już rozstrzygniętej, a w przypadku wadliwego wszczęcia takiego postępowania winno ono ulec umorzeniu na podstawie art. 105 §1 Kpa.
Zasadnie zatem organ pierwszej instancji umorzył postępowanie administracyjne, a organ odwoławczy decyzję tę utrzymał w mocy.
Orzekanie w sprawie powtórnie tj. wydanie decyzji merytorycznej, prowadziłoby do wydania decyzji dotkniętej wadą nieważności z przyczyny wskazanej w art. 156 §1 pkt 3 Kpa. Zapadłaby ona bowiem w sprawie tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym.
Mając na uwadze powyższe uwagi stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Kontrolując niniejszą sprawę Sąd nie stwierdził, aby zaskarżone rozstrzygnięcie naruszało przepisy obowiązującego prawa.
Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.- dalej "p.p.s.a.") Sąd nie dopatrzył się również innych naruszeń przepisów postępowania, które skutkowałoby uchyleniem zaskarżonej decyzji organu II instancji.
W tym stanie rzeczy skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a,. należało oddalić, jak Sąd orzekł w wyroku