Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 kwietnia 2019 r. skarżąca wniosła o wyłączenie sędziego asesora sądowego Jana Szumy, podnosząc, że istnieją wątpliwości, co do bezstronności sędziego. Zarzut powyższy nie został jednakże szerzej uzasadniony.
Oświadczeniem z dnia 21 maja 2019 r. asesor sądowy Jan Szumy wyjaśnił, że w niniejszej sprawie nie zachodzą jakiekolwiek okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwości, co do bezstronności (art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), jak również nie zachodzą podstawy do wyłączenia przewidziane w art. 18 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W postępowaniu sądowoadministracyjnym kwestię wyłączenia sędziego normują przepisy art. 18 – 24 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302). Wyczerpujący katalog przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy wymieniony został w art. 18 powołanej powyżej ustawy, natomiast art. 19 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zakreśla tzw. względne przesłanki wyłączenia wskazując, że niezależnie od wymienionych w art. 18 ustawy przyczyn wyłączenia, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Niewątpliwie, instytucja wyłączenia sędziego ma charakter procesowej gwarancji jego bezstronności w konkretnym postępowaniu, czego warunkiem jest niezależność sędziego zarówno od organów państwa, jak i od stron. Wyłączenie sędziego ma służyć stworzeniu takich warunków sprawowania urzędu sędziowskiego, które eliminują możliwość wywierania nacisków na sędziego z którejkolwiek strony
Uzasadniając swój wniosek o wyłączenie sędziego uczestnik postępowanie argumentuje, że istnieją wątpliwości, co do bezstronności sędziego. Należy jednak podkreślić, że w zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie wyjaśnia się, że wyłączenie sędziego nie może nastąpić na skutek tylko subiektywnego przeświadczenia strony, co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, nieobiektywnie czy stronniczo (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt II GZ 86/12, Baza NSA; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 103/12, Baza NSA; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 06 sierpnia 2009 r., sygn. akt II OZ 648/09, Baza NSA; Drachal J. Wiktorowska A., Zalasińska K. (w:) Prawo o postępowaniu przesądami administracyjnymi. Komentarz, red. Hauser R., Wierzbowski M., Warszawa 2011, s. 158; Tarno J. P., Prawo o postępowaniu przesądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 82).
Sąd podkreśla, że wniosek o wyłączenie sędziego powinien odwoływać się do zobiektywizowanych i zindywidualizowanych przesłanek, ponieważ wątpliwość co do bezstronności sędziego musi znajdować potwierdzenie w realnych podstawach konkretnego stanu faktycznego. O wyłączeniu sędziego nie może decydować wyłącznie subiektywne przekonanie strony o jego stronniczości i niesprawiedliwości. Wątpliwość co do bezstronności sędziego nie może być tylko domniemana, pozorna, ale realna. W przeciwnym wypadku zaprzeczeniu uległby wyjątkowy charakter prawny instytucji wyłączenia sędziego.
Konsekwentnie, jak stanowi art. 20 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zgłaszający wniosek o wyłączenie sędziego powinien uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Uprawdopodobnienie oznacza uwiarygodnienie okoliczności przemawiających za koniecznością odsunięcia sędziego od rozpatrywania konkretnej sprawy. Z uwagi na to, że wyłączenie sędziego nie ma charakteru automatycznego, tylko wyjątkowy, wnioskodawca powinien przedstawić konkretne okoliczności przemawiające za wyłączeniem sędziego czy też motywy ewentualnego stronniczego działania sędziego, czego jednakże zabrakło w niniejszej sprawie.
Skarżący nie wskazał bowiem żadnych okoliczności uzasadniających wyłączenie Sędziego od udziału w sprawie, gdyż za takie, jak powyżej wskazano, nie mogą być uznane same twierdzenia o istniejących wątpliwościach, co do bezstronności w konkretnej sprawie, jak i we wcześniejszych sprawach rozpoznawanych przez danego sędziego.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 22 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.