Uzasadnienie
Skarżąca G. M. na skutek pouczenia dołączonego do odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 marca 2013r. wraz z uzasadnieniem wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni oświadczyła, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, korzysta z pomocy społecznej w postaci zasiłku na jedzenie w wysokości [...] zł oraz zasiłku okresowego w wysokości [...] zł i zasiłku celowego na lekarstwa w wysokości [...] zł. Powoływała się także na swój stan zdrowia. Podała, że posiada dom o powierzchni 130 m², nie posiada żadnego innego majątku nieruchomego, oszczędności, czy wartościowych ruchomości.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że stosownie do treści art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a.", strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Taki szczególny przepis to art. 239 pkt 1 a) p.p.s.a., zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Stąd skarżąca wnosząc skargę w przedmiocie zasiłku stałego, z mocy prawa, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych w zakresie opłat sądowych i wydatków (art. 211 - art. 213 p.p.s.a.).
Wobec powyższego skarżąca zwolniona jest na mocy ustawy z obowiązku poniesienia kosztów sądowych związanych z jej udziałem w niniejszej sprawie - art. 239 pkt 1 a) p.p.s.a. Zwolnienie od tych kosztów w drodze postanowienia nie może, zatem być przyznane i w konsekwencji należy oddalić wniosek w tym zakresie (art. 258 §2 pkt 7 p.p.s.a.).
Wnioskodawczyni złożyła także wniosek o ustanowienie adwokata, który należało rozpoznać merytorycznie w oparciu o jej sytuację majątkową, rodzinną i finansową.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego utrzymania.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącej pozwala na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Doświadczenie życiowe wskazuje, że dochód, który aktualnie uzyskuje z trudem wystarcza na zaspokojenie koniecznych minimalnych kosztów utrzymania. Posiada wprawdzie dom, w którym zamieszkuje, ale wymaga on remontu i aktualnie nie przynosi żadnych dodatkowych środków finansowych, służąc jedynie zabezpieczeniu potrzeb bytowych. Nie ma żadnego majątku, z którego mogłaby czerpać środki na swoje utrzymanie, a także nie dysponuje żadnymi oszczędnościami. Przedstawiona przez wnioskodawczynię sytuacja finansowa wskazuje, więc że nie ma możliwości wygospodarowania jakichkolwiek środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Przyznać zatem należało prawo pomocy w tym zakresie.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1a) i art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K.Witkowicz-Grochowska