Uzasadnienie
W dniu 29 stycznia 2010 r. I. K. jednym pismem wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] października 2008 r. nr [...] oraz złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia (k. 3, 10 akt).
W uzasadnieniu wniosku podała, iż domagała się sprostowania błędu popełnionego przez urzędników organu I instancji, który dotyczy obliczenia dochodu na członka rodziny; SKO w piśmie z dnia [...] stycznia 2010 r. [...] odmówiło sprostowania zatwierdzonego przez nich błędu. W ocenie skarżącej "decyzja SKO, która się uprawomocniła oparta jest na sfałszowanym wyliczeniu dochodu na członka rodziny, które dopiero teraz wychwyciłam, a którego SKO nie widziało podejmując swoją decyzję." Dalej skarżąca wyjaśniła, iż "chodzi o utracenie dochodu za rok 200[...]. Urząd Miejski utracił dochód uzyskany w "[...]" gdzie byłam zatrudniona od [...]2005 do [...]2006, a nie utracił dochodu z "[...]" gdzie pracowałam od [...]2005 różnica po przeliczeniu na członka rodziny jest duża." Ponadto podniosła zarzuty merytoryczne dotyczące ponownego wyliczenia przez organ I instancji w 2008 r. dochodu na członka [jej] rodziny za rok 200[..].
Wezwana do podania przyczyn, dla których nie dochowała terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie i daty ustania tych przeszkód oraz daty dowiedzenia się o okolicznościach uzasadniających złożenie wniosku, skarżąca w piśmie z dnia 31 maja 2010 r. wyjaśniła (k. 3), iż pismo SKO z dnia [...]stycznia 2010 r. nr [...] odebrała 13 stycznia 2010 r. - bez pouczenia "odnośnie działań jakie mogłaby dalej podejmować ani wzmianki o terminie". Ponadto wskazała, iż "ów błąd [uzasadniający złożenie skargi na decyzję SKO z dnia [...] października 2008 r.] wychwyciłam dopiero w późniejszym czasie po szczegółowym sprawdzeniu (...) akt gdyż w innych sprawach zauważyłam że Urząd Miejski popełnia błędy, a SKO nawet nie stara się tego wychwycić tylko zatwierdza." Skarżąca zauważyła, iż jeżeli "decyzja czy wyrok oparty jest na sfałszowanych faktach to po uprawomocnieniu się w momencie wykazania fałszu powinien być zweryfikowany."
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje.
Zawarty w skardze z dnia 29 stycznia 2010 r. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi, uzupełniony pismem z dnia 31 maja 2010 r., podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej może nastąpić w sytuacji, gdy strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy. W myśl zaś art. 87 § 5 p.p.s.a. po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Z powołanych przepisów wynika, że brak winy w uchybieniu terminu nie uzasadnia jego przywrócenia, jeżeli minął rok od upływu tego terminu, a dany przypadek nie ma charakteru wyjątkowego. Podkreślić należy, że przywołana ustawa nie określa co należy rozumieć pod pojęciem "przypadek wyjątkowy", pozostawiając uznaniu Sądu rozstrzygnięcie czy w danej sprawie zachodzą okoliczności o charakterze wyjątkowym, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu, mimo upływu roku od jego uchybienia.
Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na podstawie art. 88 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] października 2008 r. została doręczona skarżącej w dniu 20 października 2008 r. (kopia zwrotnego potwierdzenia odbioru dołączona do zaskarżonej decyzji - w aktach adm. II inst.) i zawierała stosowne pouczenie co do trybu i terminu wniesienia skargi do tutejszego Sądu. Niewątpliwie od upływu uchybionego terminu do wniesienia skargi na powyższą decyzję minął dłuższy okres niż jeden rok.
Skarżąca domagając się przywrócenia terminu do wniesienia skargi nie podała żadnych okoliczności wskazujących na to, że zachodzi wyjątkowy przypadek, ze względu na który można przywrócić jej ten termin. W istocie nie podała również powodów usprawiedliwiających jej spóźnienie we wniesieniu skargi. Innymi słowy, nie wskazała na takie przeszkody, które wystąpiły w okresie biegu terminu do wniesienia skargi, a ustąpiły "dopiero teraz", czy też w "późniejszym czasie", jak podała skarżąca we wniosku
W konsekwencji nie można uznać, iżby w sprawie zachodził wyjątkowy przypadek, o którym mowa w art. 87 § 5 p.p.s.a. Samo tylko powzięcie wiadomości, że organy mogły oprzeć swoje rozstrzygnięcie na nieprawidłowych wyliczeniach, czy nawet, jak to ujęła skarżąca, "na fałszu" w ogóle nie jest okolicznością mogącą świadczyć o braku winy strony w uchybieniu terminu, ani też nie stanowi takiego wyjątkowego przypadku, która uzasadnia przywrócenie terminu po upływie roku od jego uchybienia.
Dodać należy, że przyczyny tkwiące w samej decyzji, inne niż brak pouczenia o trybie i terminie wniesienia skargi, nie mogą stanowić przeszkody obiektywnie uniemożliwiającej wniesienie skargi w terminie. Za okoliczności takie nie można uznać zarzutów podnoszonych przez stronę w skardze, które odnoszą się do ustaleń faktycznych poczynionych w sprawie administracyjnej i kwestionują trafność rozstrzygnięć organów obydwu instancji.
Z powyższego jednoznacznie wynika, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony został po upływie roku od uchybienia terminu, a nie zachodzi wyjątkowy przypadek pozwalający na jego uwzględnienie. Tym samym wniosek o przywrócenie terminu jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 88 w związku z art. 87 § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji
/-/ Wiesława Batorowicz