Uzasadnienie
Skarżąca K. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie jej od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w całości (k. 12 akt rubryka 4 wniosku PPF).
We wniosku o prawo pomocy wnioskodawczyni argumentowała, że jest emerytką i otrzymuje emeryturę w wysokości [...] brutto miesięcznie oraz 173,10 zł dodatku opiekuńczego. Podała, że samodzielnie prowadzi swoje gospodarstwo domowe, w tym pokrywa wszelkie opłaty z tytułu utrzymania mieszkania: czynsz – 348,17 zł miesięcznie, energia elektryczna – 62,21 zł na dwa miesiące, gaz – 66,62 zł na dwa miesiące. Nadto podała, że poddaje się stałemu leczeniu i z tego tytułu ponosi około 86 zł miesięcznie. Wskazała, że za opał zapłaciła 1.400 zł. Posiada mieszkanie jedno pokojowe z kuchnią o powierzchni [...] m². Oświadczyła, że nie posiada żadnego innego majątku nieruchomego, wartościowych ruchomości, czy oszczędności.
Do wnioski wnioskodawczyni załączyła kopie rachunków za prąd, gaz, czynsz, leki oraz decyzji o wysokości emerytury.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego swojego utrzymania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszej nawet należności sądowej (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci).
Z oświadczenia skarżącej zawartego we wniosku o prawo pomocy wynika, że sytuacja finansowa i majątkowa upoważnia do skorzystania z tego uprawnienia. Skarżąca uzyskuje wprawdzie stałe dochody w postaci emerytury i dodatku pielęgnacyjnego, ale w wysokości, która pozwala na zaspokojenie jedynie najmniejszych i podstawowych jej potrzeb bieżącego utrzymania. Z uwagi na stan zdrowia wnioskodawczyni posiada zwiększone potrzeby koniecznego utrzymania, co skutkuje koniecznością poniesienia dodatkowych wydatków na leki i leczenie. Mieszka w jednopokojowym mieszkaniu, które przeznacza na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych.
W tym stanie rzeczy przyznać należy wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości, albowiem nie jest w stanie ich uiścić bez uszczerbku w koniecznych swoich wydatkach bieżącego utrzymania (art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a).
Nadmienić jednak należy, że zgodnie z treścią przepisu art. 249 ppsa przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności na podstawie których je przyznano nie istniały lub przestały istnieć.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/K. Witkowicz-Grochowska