Uzasadnienie
Decyzją z dnia (...) września 2013 r. Nr (...)Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy K. z dnia (...) lipca 2013 r. Nr (...), odmawiającą J. K. przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad matką, K. K. Materialnoprawną podstawę tych decyzji stanowił przepis art.16a ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 z późniejszymi zmianami).
Pismem z (...) listopada 2013 r. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zgodnie z opinią wyrażaną w doktrynie postępowania sądowoadministracyjnego, "celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana zarówno z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (art. 145 § 1 pkt 7 i art. 145a K.p.a., art. 240 § 1 pkt 7, 8 i 11 O.p.), jak i przesłanek wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym, już toczącym się, postępowaniu" (M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, Warszawa 2013 r., wyd. el. Lex, komentarz do art. 125). Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenie sądowe, ostateczna decyzja administracyjna lub rozstrzygnięcie w innych sprawach, stanowi podstawę do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji lub innego rozstrzygnięcia na zasadach i w trybie określonych w przepisach właściwych dla danego postępowania (art. 190 ust. 4 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej). Podkreślenia wymaga, iż strona może żądać wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 P.p.s.a.).
W ocenie Sądu z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Należy bowiem zauważyć, że postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Po 1026/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne czy: art. 16a ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 z późniejszymi zmianami), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymująca się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji, przepis art. 16a powołanej ustawy stanowił w tym przypadku podstawę rozstrzygnięcia, a skarżącemu odmówiono specjalnego zasiłku opiekuńczego ze względu na nie spełnienie przesłanki polegającej na rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. W zaskarżonej decyzji podkreślono, że specjalny zasiłek opiekuńczy nie jest kontynuacją świadczenia pielęgnacyjnego i że w przypadku tego zasiłku – inaczej niż przy świadczeniu pielęgnacyjnym, nie wystarcza sam fakt niepodejmowania zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku ze sprawowaną opieką.
Tym samym odpowiedź Trybunału Konstytucyjnego na postawione pytanie prawne będzie miała wpływ na treść rozstrzygnięcia Sądu w niniejszej sprawie, wobec czego zasadne jest zawieszenie postępowania z urzędu, do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny na pytanie prawne zadane w sprawie o sygn. akt II SA/Po 1026/13.
Nadmienić również należy, że przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła też sprawa z wniosku grupy posłów o zbadanie zgodności z art. 2 i art. 32 ust. 1 w zw. z art. 69 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przepisów art. 16a ust. 2, ust. 3, ust. 4 i ust. 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - w brzmieniu nadanym jej ww. ustawą nowelizującą z dnia 7 grudnia 2012 r. w zakresie w jakim przyznanie tego świadczenia uzależnione jest od spełnienia kryterium dochodowego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.
Zgodnie z art. 128 § 1 p.p.s.a. zawieszone postępowanie zostanie podjęte, gdy ustanie przyczyna zawieszenia.