Uzasadnienie
Pismem z dnia 03 grudnia 2015 r. I. G. (dalej jako Skarżąca), zastępowana przez zawodowego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu administracji, skargę na decyzję opisaną w rubrum. Zaskarżoną decyzją Wojewoda Wielkopolski uchylił decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r., znak: [...], w części dotyczącej sentencji decyzji ("zatwierdzam projekt budowlany i udzielam pozwolenia na budowę - dla Państwa [...], dobudowy tarasu do budynku mieszkalnego jednorodzinnego na nieruchomości położonej w [...]") i orzekł w to miejsce "zatwierdzam projekt budowlany i udzielam Pani E. W. pozwolenia na dobudowę tarasu do budynku mieszkalnego jednorodzinnego na nieruchomości położonej w [...]".
W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w całości. Zawodowy pełnomocnik wskazał podstawę prawną wniosku: art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.) nie przywołując ani nie nawiązując do żadnej z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wspomnieć także należy o art. 35a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.), uprawniającym sąd administracyjny do uzależnienia rozstrzygnięcia wniosku o wstrzymanie decyzji o pozwoleniu na budowę od złożenia kaucji przez skarżącego na zabezpieczenie roszczeń inwestora.
Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki wstrzymania aktu zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu w przypadku stwierdzenia w toku sądowej kontroli, iż narusza on obowiązujący stan prawny spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków.
Odnosząc się do wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w przedmiotowej sprawie Sąd stwierdza, że wniosek nie został uzasadniony. Sąd ma na myśli brak odrębnego uzasadnienia wniosku, jak i brak argumentów skargi nawiązujących do ww. przesłanek wstrzymania wykonania decyzji przez sąd administracyjny. Tymczasem, domagając się wstrzymania wykonania decyzji strona skarżąca powinna wykazać (uprawdopodobnić), że istnieją przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. tj., iż w razie wykonania tej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd taki wniosek może uwzględnić, jeżeli po analizie wniosku, wskazanych w nim faktów i okoliczności uprawdopodabniających te fakty oceni, iż skutki takie mogą faktycznie zaistnieć tj., że w razie wykonania decyzji strona może ponieść znaczne szkody lub decyzja spowoduje nieodwracalne skutki. Powyższe przesłanki mogą wystąpić łącznie lub oddzielnie. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, zachodzi w przypadku zagrożenia wystąpienia szkody, która nie będzie mogła być naprawiona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy.
Mając powyższe na uwadze Sąd powtarza, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Wielkopolskiego w istocie nie został uzasadniony. Pełnomocnik skoncentrował się na wykazaniu wadliwości decyzji i postępowania administracyjnego. Tymczasem merytoryczne zarzuty skargi nie stanowią przesłanki wstrzymania wykonania aktu.
Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Na podstawie art. 61 § 5 p.p.s.a. Sąd wydał postanowienie na posiedzeniu niejawnym.
/-/ I. Paluszyńska