Uzasadnienie
W dniu [...]r. decyzją nr [...] zatwierdzono plan realizacyjny i udzielono J. N. pozwolenia na budowę obejmującą domek jednorodzinny, garaż, ogrodzenie i szambo na działce położonej w Z. przy ulicy [...].
Zobowiązano inwestora, by zrealizowany obiekt zgłosić do użytkowania. Dnia [...] kwietnia 1994 r. zawnioskowano o dokonanie odbioru domu mieszkalnego położonego w Z. przy ul. [...].
Dnia [...] kwietnia 1994 r. Prezydent Miasta Z. przyjął zgłoszenie do użytkowania budynku mieszkalnego w zabudowie wolnostojącej o powierzchni całkowitej 219 m2, pow. użytkowej 118 m2, 6-u izbach mieszkalnych położonego w Z. przy ul. [...].
Dnia [...] lutego 2003 r. postanowieniem wznowiono postępowanie administracyjne w sprawie zgłoszenia do użytkowania budynku mieszkalnego przy ul. [...] w Z..
W uzasadnieniu podano, że postępowanie zostało wszczęte celem zbadania, czy występują przyczyny do wznowienia postępowania w sprawie.
Dnia [...] marca 2003 r. Prezydent Miasta w Z. odmówił uchylenia przyjętego zgłoszenia Architekta Miejskiego działającego w imieniu Prezydenta Miasta z dnia [...] kwietnia 1994 r. znak: [...] w sprawie pozwolenia na użytkowanie.
Zdaniem organu przedmiotowe pozwolenie na użytkowanie zakwalifikowano jako decyzję. Posiada bowiem takie elementy jak oznaczenie organu administracji państwowej wydającego akt, wskazanie adresata, rozstrzygnięcie, podpis osoby reprezentującej organ.
Z tych względów na wniosek K. W. postanowieniem z dnia [...] lutego 2003 r. wznowiono postępowanie w sprawie przyjętego zgłoszenia.
Organ I instancji po przeprowadzeniu postępowania przychylił się do stanowiska, iż K. W. bez własnej winy jako strona nie brał udziału w postępowaniu.
W uzasadnieniu decyzji przytoczono treść przepisu art. 146 § 1 i 2 kpa. Wywiedziono, że po dokonaniu analizy dokumentów stwierdzono, iż obiekt usytuowany został zgodnie z zatwierdzonym w pozwoleniu na budowę planem zagospodarowania, spełnił wymogi wynikające z przepisów prawa. Podniesiono, że skoro w wyniku wznowionego postępowania zapadłaby wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej to należało orzec jak w sentencji.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył K. W.. Podniósł, że zabudowa działki sąsiada nie odpowiada i nie nawiązuje do istniejącej zabudowy terenów sąsiednich. Narusza kierunek linii zabudowy oraz przepisy prawa budowlanego.
Dnia [...]r. Wojewoda L. uchylił w całości poprzedzającą decyzję Prezydenta Miasta Z. i umorzył wznowione postępowanie.
W uzasadnieniu Wojewoda L. podniósł, że wznowienie postępowania administracyjnego jest jednym z nadzwyczajnych trybów umożliwiających, w ściśle określonych przypadkach, zmianę decyzji ostatecznych.
Pismo z dnia [...] kwietnia 1994 r. podpisane z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Architekta Miejskiego nie jest decyzją administracyjną. Stanowi jedynie potwierdzenie dopełnienia obowiązku zgłoszenia obiektu budowlanego do użytkowania. J. N., właścicielka budynku mieszkalnego została zobowiązana do zgłoszenia obiektu do użytkowania, a nie do wystąpienia o udzielenie pozwolenia na użytkowanie.
Tym samym organ przyjął, że postępowanie w sprawie użytkowania nie może być wznowione ponieważ sprawa nie była zakończona decyzją ostateczną.
Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożył K. W.. Żądał zmiany decyzji. W uzasadnieniu wywiódł, że odstąpiono od pozwolenia na budowę. Brak było zatem podstaw, by przyjąć sporny budynek do użytkowania.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie. Powtórzył argumentację wyłuszczoną uprzednio w uzasadnieniu własnej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się bezzasadna. W istocie zgodnie z art. 145 § 1 kpa postępowanie administracyjne wznawia się w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. Pismo z dnia [...] kwietnia 1994 r. nie ma charakteru takiej decyzji. Ma rację organ wywodząc, że stanowi ono jedynie potwierdzenie dopełnienia obowiązku zgłoszenia obiektu budowlanego do użytkowania.
Nałożony on został na budującego się wcześniejszą decyzją o zatwierdzeniu planu realizacyjnego i udzieleniu pozwolenia na budowę.
Zobowiązanie to nadto znajdowało swą podstawę w przepisie § 54 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowlanego (Dz.U. z 1975 r. Nr 8 poz. 48 ze zm.), mającego zastosowanie w niniejszym stanie faktycznym.
W myśl jego postanowień budujący obowiązany był w terminie 7 dni od przystąpienia do użytkowania stałego budynku zawiadomić o tym właściwy organ, załączając wymagane przepisami dziennik budowy, protokoły badań i sprawdzeń.
Przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 38 poz. 229) obowiązującej w chwili sporządzenia pisma z dnia 26 kwietnia 1994 r. w sposób precyzyjny wskazywały wypadki, w których organ obowiązany był do wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
I tak inwestor obowiązany był wystąpić o udzielenie pozwolenia na użytkowanie w warunkach art. 42 cyt. ustawy z dnia 24 października 1974 r., który stanowi o konieczności przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego, co do którego wydano przewidziany w art. 40 nakaz, dopiero po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie. W niniejszej sprawie taki nakaz na budującego nie został wydany.
Brak zatem jakichkolwiek podstaw, by przyjąć, że przedmiotowe pismo miało charakter decyzji, tak jak wywiódł organ II instancji.
Stąd orzeczono jak w sentencji (art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).
/-/ B.Drzazga /-/ G.Radzicka /-/ A.Łaskarzewska
MK