Uzasadnienie
Pismem oznaczonym datą 11 stycznia 2019 J. M. złożył skargę na wyżej opisane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) – dalej w skrócie: "p.p.s.a." - skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę wniesioną po upływie terminu Sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że strona skarżąca jest zobowiązana wnieść skargę za pośrednictwem organu, którego działanie jest jej przedmiotem, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Podkreślić także należy, iż określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. termin jest terminem ustawowym, tj. nie może być skracany ani przedłużany przez sąd, prekluzyjnym w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę, oraz terminem procesowym, a więc w razie jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie na stosowny wniosek skarżącego (por. NSA w postanowieniu z dnia 25 września 2013 r. o sygn. akt II GSK 1765/13 - dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jak wynika z akt sprawy zaskarżone postanowienie doręczone zostało pod adresem wskazanym we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w dniu 7 grudnia 2018 r. Zaznaczyć przy tym należy, iż w świetle art. 43 Kodeksu postępowania administracyjnego, w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznanej sprawie. Dodatkowo trzeba też wyjaśnić, iż jakkolwiek skarżący na etapie postępowania administracyjnego reprezentowany był przez pełnomocnika, to wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wniósł osobiście. Stąd też doręczenie skarżącemu postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi należy uznać za skuteczne (por. wyrok WSA w Gliwicach z 14 marca 2018 r. o sygn. akt IV SA/Gl 1222/17 – dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z powyższego wynika, iż trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął J. M. z dniem 07 stycznia 2019 r. (poniedziałek). Tymczasem skarga została złożona w dniu 16 stycznia 2019 r. (data stempla pocztowego), zatem z uchybieniem terminu. Należy zauważyć, iż nawet gdyby przyjąć, iż termin do wniesienia skargi rozpoczął biec dopiero z chwilą doręczenia zaskarżonego postanowienia pełnomocnikowi skarżącego (co miało miejsce w dniu 13 grudnia 2018 r.) to i tak skarga musiałaby być uznana za spóźnioną.
Zaznaczyć też należy, iż zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Treść art. 83 § 3 p.p.s.a. w pełnym zakresie odnosi się także do skargi, mimo że pismo to wnosi się za pośrednictwem organu, którego skarga dotyczy.
Skarżący nie wnosił o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi, a zatem w tych okolicznościach sprawy Sąd zobligowany był odrzucić skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a, jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak