Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 listopada 2013 r., na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 listopada 2013 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 8 października 2013 r. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] poprzez nadesłanie – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania i pod rygorem odrzucenia skargi – 3 odpisów skargi, celem doręczenia jej uczestnikom postępowania (k. 1, 15). Doręczenie wezwania nastąpiło w dniu 19 listopada 2013 r. wraz z odpisem zarządzenia w przedmiocie wpisu sądowego i odpowiedzią na skargę (k. 17), a termin ustawowy do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie z dniem 26 listopada 2013 r. W dniu 19 listopada 2013 r. skarżący uiścił wymagany wpis od skargi w kwocie 200 zł (k. 18).
W dniu 9 grudnia 2013 r. (data nadania pocztowego) skarżący wniósł – następnie prawidłowo uzupełnione na wezwanie o odpisy dla pozostałych uczestników postępowania (k. 19, 34-37) – pismo datowane na dzień 7 grudnia 2013 r., w którym przedstawił on argumentację uzupełniającą zarzuty skargi (k. 19-33).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymogów jest określony w art. 47 §1 p.p.s.a. obowiązek dołączenia do pisma odpowiedniej liczby jego odpisów, celem doręczenia ich wszystkim stronom (również uczestnikom, z uwagi na brzmienie art. 33 § 1 p.p.s.a.) postępowania. Natomiast, jeżeli wskutek niezachowania warunków formalnych pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia w terminie 7 dni, jak o tym stanowi art. 49 § 1 p.p.s.a. pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika, że skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu przez sąd.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi. Wprawdzie w judykaturze pojawiły się rozbieżności dotyczące wykładni powyższych przepisów, czego dowodem jest skierowanie przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego do tego Sądu wniosku z dnia 2 września 2013 r. nr BO-4660-51/13 o wyjaśnienie przedstawionego zagadnienia prawnego, jednakże nie stanowi to przesłanki obligatoryjnego zawieszenia postępowania, a jedynie może stanowić podstawę do fakultatywnego zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 125 §1 pkt 1 p.p.s.a.
Pomimo prawidłowo skierowanego do strony wezwania oraz pouczenia o negatywnych skutkach procesowych jego niewykonania, skarżący nie przedłożył w wyznaczonym terminie wymaganych odpisów skargi. Pismo z dnia 7 grudnia 2013 r. (wniesione w dniu 9 grudnia 2013 r.) w sposób oczywisty takiego uzupełnienia nie stanowiło, a przy tym nastąpiło po upływie terminu do usunięcia braków formalnych skargi z dnia 8 października 2013 r.
Dodać należy że Sądowi jest znany pogląd prezentowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2005 r. sygn. akt FSK 2583/04 oraz z dnia 30 października 2008 r. sygn. akt II OSK 1563/08, przywołane w postanowieniu z dnia 4 stycznia 2011 r. sygn. akt II OSK 2476/10, orzeczenie w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) co do tego, że w sytuacji, gdy sąd dysponuje aktami administracyjnymi oraz odpowiedzią organu na skargę, a w sprawie poza skarżącym i organem nie występują inne strony ani uczestnicy, nie ma podstaw do wzywania skarżącego do złożenia odpisu skargi na zasadzie art. 49 § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie jednakże taka sytuacja nie zachodzi, bowiem obok organu i skarżącego występują w postępowaniu sądowoadministracyjnym także inne podmioty na prawach strony (3 uczestników, którzy brali udział w postępowaniu administracyjnym jako strony).
Wobec powyższego w sprawie zachodziły podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 47 § 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie powołanych przepisów orzekł jak w sentencji (punkt I). Wobec odrzucenia skargi należało również orzec o zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu w kwocie 200 zł, o czym Sąd orzekł z urzędu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. (punkt II) Orzeczenie w tym przedmiocie wiąże Sąd od momentu uprawomocnienia się postanowienia o odrzuceniu skargi.
/-/ Wiesława Batorowicz