Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] 2017 r. nr [...], na mocy której nakazano I. i S. M. rozbiórkę przydomowej oczyszczalni ścieków dla budynku mieszkalnego, zlokalizowanej w m. O., na działce nr [...].
W skardze do tutejszego Sądu skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) dalej: p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Co do zasady wykonanie rozbiórki obiektu budowlanego pociąga bowiem za sobą trudne do odwrócenia skutki, gdyż najczęściej prowadzi do zniszczenia co najmniej części użytych do jego budowy materiałów budowlanych. Wykonanie rozbiórki może pociągnąć za sobą także niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody właścicielowi obiektu w związku z koniecznością jego odbudowy, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi decyzja nakładająca obowiązek rozbiórki zostałaby uchylona (por. postanowienie NSA z dnia 19 września 2012 r. sygn. akt II OZ 785/12, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Rozpatrywany wniosek dotyczy nakazu rozbiórki przydomowej oczyszczalni ścieków. Zasadności wniosku należy upatrywać w bytowym charakterze spornej inwestycji. Nie ulega wątpliwości, że tego rodzaju instalacja winna w swej istocie pełnić funkcję sieci kanalizacyjnej i niejako ją zastępując pozwalać właścicielom nieruchomości na zapewnienie czystości i porządku poprzez pozbywanie się komunalnych osadów ściekowych. Przepis art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2017 r. poz. 1289 ze zm.) stanowi, iż właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub, w przypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona, wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniające wymagania określone w przepisach odrębnych; przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe, jeżeli nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych.
Oznacza to, że w przypadku konieczności rozbiórki wykonanej przydomowej oczyszczalni ścieków właściciele nieruchomości zobowiązani są zapewnić nieruchomości albo przyłączenie do sieci kanalizacyjnej albo wyposażyć ją w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych. Tego rodzaju zabiegi wiążą się zaś z koniecznością poniesienia nadzwyczajnych kosztów, co powoduje, że zasadnym jest twierdzenie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji naraża skarżących na niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody (por. postanowienie NSA z dnia 20 lutego 2018 r., sygn. akt II OZ 21/18, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Jednocześnie wyjaśnić należy, że fakt uwzględnienia wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania nakazu rozbiórki budowli nie oznacza przesądzenia o zasadności wniesionej przez nich skargi, albowiem dopiero na rozprawie Sąd rozstrzygnie o zgodności zaskarżonego aktu z prawem.
/-/ B. Drzazga